Πριν από 3 μέρες ανέφερα το γράμμα που έστειλε ένας πρώην σκλάβος στο παλιό του αφέντη. Τελικά, τί απέγινε όμως αυτός ο άνθρωπος; Κάποιοι πιο περίεργοι από εμένα έκατσαν και το έψαξαν. Απ’ ότι φαίνεται ο Τζούρνταν Άντερσον πέρασε μια καλή ζωή, συνεχίζοντας να ζει με την οικογένεια του στο ίδιο σπίτι στο Οχάιο και βλέποντας τα παιδιά του να μεγαλώνουν να παντρεύονται και ν’ αποκτούν κι αυτά παιδιά.

Από όλο αυτό, εκείνο που μου έκανε εμένα εντύπωση είναι η ευκολία με την οποία μπορεί κάποιος να βρει στο internet, στοιχεία για απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Αμερική πριν από 2 αιώνες! Αυτό θα πει οργανωμένο κράτος…

(via kottke)

Πήρες iPhone 4S. Περήφανος για το νέο σου απόκτημα ενεργοποίησες τη Siri. Δοκίμασες 2–3 φωνητικές εντολές αλλά με τα βλαχοαγγλικά σου δεν κατάφερες και πολλά πράγματα. Μην απογοητεύεσαι, υπάρχουν και χειρότερα. Θα μπορούσες να είσαι ο Σκωτσέζος του παραπάνω βίντεο.

(via macgasm)

Το 1865, ένας κτηματίας από το Τενεσί, έστειλε ένα γράμμα στον πρώην σκλάβο του, Τζούρνταν Άντερσον, ζητώντας του να γυρίσει πίσω και να δουλέψει στη φάρμα του. Ο Τζούρνταν, μετά την απελευθέρωση του, είχε μετακομίσει με την οικογένεια του στο Οχάιο και είχε βρει εκεί δουλειά. Το γράμμα που έστειλε ως απάντηση προς τον πρώην αφέντη του είναι απολαυστικό, από την αρχή ως το τέλος του!

(via Letters of Note)

Πολύ ενδιαφέρουσα εξήγηση: όταν οι Κεν Τόμσον και Ντένις Ρίτσι έφτιαξαν το unix το 1969, αποφάσισαν να βάλουν τα αρχεία συστήματος στους φακέλους /bin και /sbin (και /temp, /lib κλπ). Όταν ο πρώτος δίσκος (1.5 ολόκληρο Megabyte) του υπολογιστή που φιλοξενούσε τους φακέλους αυτούς γέμισε, αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν και το δεύτερο δίσκο, ο οποίος είχε τα αρχεία των χρηστών (/usr).

Έφτιαξαν λοιπόν φακέλους με αντίστοιχα ονόματα μέσα στο /usr (πχ /usr/bin) και άρχισαν να προσθέτουν εκεί τα αρχεία που δεν χωρούσαν στους αρχικούς φακέλους. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, φτάσαμε 40+ χρόνια αργότερα να χρησιμοποιούμε την ίδια δομή φακέλων.

Είναι σαν το ανέκδοτο με τη σκοπιά δίπλα στο παγκάκι που υπάρχει ακόμα γιατί πριν από 20 χρόνια έβαψαν το παγκάκι και ο λοχαγός έβαλε δίπλα του σκοπό για να μην κάτσει κανείς μέχρι να στεγνώσει η μπογιά… :-)

(via @cbarrett)

Αν είναι να δεις ένα μόνο βίντεο αυτήν την εβδομάδα, αυτό είναι!

(via mlkshk.com)

…αν αντικατόπτριζαν την αλήθεια για τις ταινίες. Παράδειγμα:

(via @rands)

1, 2 :Πρόσεξε τη χρήση ενικού/πληθυντικού :-)

Στο βίντεο του BBC βλέπουμε πως κάποιοι επιστήμονες δοκίμασαν να φυτέψουν ένα σπόρο ηλικίας 2000 ετών που βρέθηκε σε ένα αρχαιολογικό χώρο στην Ιαπωνία. Το πείραμα πέτυχε και είχε ως αποτέλεσμα να φυτρώσει μια Μανώλια που τα άνθη της έχουν 7 ή 8 πέταλα, αντί για 6.

(via @brainpicker)

Προφανώς δεν είμαι ο μόνος που έχει την ίδια άποψη για το θέμα. Πριν λίγο καιρό ο Πάρις Αποστολόπουλος πρότεινε μια λύση για το πρόβλημα:

Μαρκάρει τα ενδιαφέροντα άρθρα που βρίσκει στο Google Reader ως Starred. Μετά, με τη βοήθεια του ifttt.com τα Starred Items στέλνονται στο Delicious και όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να προσθέσει στο Google Reader του το RSS feed που παράγει το Delicious.

Έξυπνη λύση αλλά δεν την εφάρμοσα γιατί έψαχνα για κάτι που να μην χρησιμοποιεί τόσα ενδιάμεσα βήματα και τόσες διαφορετικές υπηρεσίες. Σήμερα λοιπόν, βρήκα επιτέλους το χρόνο και σκέφτηκα δύο παραλλαγές της λύσης του Πάρι, αλλά με λιγότερα βήματα:

Η πρώτη παραλλαγή εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το Delicious αλλά παρακάμπτει το στάδιο του Starred και την εμπλοκή του ifttt:

Ανοίγεις το Google Reader και πας στα Settings, στο Tab Send To. Εκεί ενεργοποιείς την επιλογή Delicious. Έτσι, όταν βρίσκεις ένα ενδιαφέρον άρθρο στο Google Reader, μπορείς να πας στο κάτω μέρος του άρθρου και να πατήσεις το Send to και να διαλέξεις το Delicious από το μενού. Μετά, όπως προτείνει ο Πάρις, δίνεις το RSS feed του Delicious σε όποιον θέλει να βλέπει τι κάνεις Share στο Google Reader.

Καλή λύση, αλλά έχω πάψει να χρησιμοποιώ το Delicious εδώ και καιρό. Στη θέση του χρησιμοποιώ το Pinboard και μάλιστα έχω εκεί κι άλλα Bookmarks που δε θέλω να τα μπερδεύω με αυτά που θα κάνω share στο Google Reader.

Έτσι κατέληξα στη δεύτερη παραλλαγή της λύσης του Πάρι, που, αντί για το Delicious χρησιμοποιεί το Pinboard και αποθηκεύει αυτά που θέλω να κάνω share από το Google Reader δίνοντας τους αυτόματα το tag: RSS-Shared.

Όπως και πριν, πήγα στα Settings του Google Reader, στο Tab Send To. Εκεί, πάτησα το Create a custom link για να προσθέσω το Pinboard στο μενού Send To. Εκεί έδωσα:

Name: Share to RSS (pinboard)
URL: http://pinboard.in/add?later=yes&noui=yes&jump=close&url=${url}&title=${title}&tags=RSS-Shared
Icon URL: http://pinboard.in/favicon.ico

Ταυτόχρονα, έχω φτιάξει ένα RSS Feed που διαβάζει από το Pinboard μου μόνο τα bookmarks με το tag: RSS-Shared:

http://feeds.pinboard.in/rss/u:georgeadams/t:RSS-Shared/

Έτσι λοιπόν, από εδώ και πέρα, αν θέλεις να βλέπεις τί κάνω share στο Google Reader, μπορείς να προσθέσεις το Feed αυτό στον RSS Reader σου. :-)

Όλα τα (μηχανικά) προβλήματα στη ζωή μπορούν να λυθούν με δύο πράγματα: Duct Tape και WD-40. Αν κάτι κινείται ενώ δε θα έπρεπε, χρειάζεσαι Duct Tape. Αν κάτι δεν κινείται ενώ θα έπρεπε, χρειάζεσαι WD-40.

Άγνωστος Μηχανικός

Σπουδαίο ρητό, απ’ τη ζωή βγαλμένο! Το θυμήθηκα ξανά πριν λίγο που διάβασα πως μια πιθανή λύση για το πρόβλημα που παρουσιάζει το Home Button σε μερικά iPhone είναι να το ψεκάσεις με WD-40.