Στην εταιρία, χρησιμοποιούμε μερικά μεγάλα πολυμηχανήματα (φωτοτυπικά / εκτυπωτές / scanners). Η σύμβαση που έχουμε κάνει γι’ αυτά με τον προμηθευτή μας, προβλέπει πως δεν πληρώνουμε το τόνερ τους με το κομμάτι αλλά χρεωνόμαστε κάποιο ποσό ανάλογα με τον αριθμό σελίδων που εκτυπώνουν.
Η μέχρι τώρα διαδικασία προέβλεπε πως κάθε φορά που τελειώνει το τόνερ, εμείς παίρνουμε τηλέφωνο στην προμηθεύτρια εταιρία αναφέροντας το serial number του μηχανήματος και το page count του και αυτοί με τη σειρά τους μας στέλνουν ένα νέο τόνερ.
Προχθές λοιπόν, παίρνω τηλέφωνο (γιατί φυσικά, η αρμόδια γραμματέας «δεν μπορούσε»), δίνω τα στοιχεία και μου λένε πως θα στείλουν τόνερ για ένα από τα μηχανήματα.
Σήμερα με ξαναπαίρνει η γραμματέας και μου λέει πως το τόνερ δεν έχει έρθει ακόμα. Ξανακαλώ την εταιρία, αναφέρω την κατάσταση στην κοπέλα που απάντησε, ψάχνει, ξαναψάχνει, και μου λέει πως δεν βρίσκει την παραγγελία πουθενά.
Δεν ήρθε όμως ακόμα η ώρα για facepalm (wait for it). Μου λέει πως πλέον έχει αλλά ξει η διαδικασία παραγγελίας. Δεν αρκεί να της αναφέρω στο τηλέφωνο το serial number και το page count. Πρέπει να τους στείλω το αντίστοιχο report, εκτυπωμένο από το εν λόγω μηχάνημα. Ωραία, της απαντάω. Και πως θα το τυπώσω αφού έχει τελειώσει το τόνερ;
Η κοπέλα κομπιάζει. Μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα της με καπνό να βγαίνει από τα αυτιά ενώ ακούγεται ένα: «bzzzzt! Stack Overflow! Division by zero! bzzzz! Danger, Will Robinson!» Ευτυχώς, μετά από λίγο βγαίνει από το infinite loop, πασάροντας το πρόβλημα: Εεεε, θα πω στον προϊστάμενο μου να σας πάρει τηλέφωνο σε λίγο να δείτε τι έχει γίνει με την προχθεσινή σας παραγγελία!
Περιμένω…
Διαφημιστικά φλυτζάνια που έφεραν στη δουλειά κάποιοι από τους developer μας, μετά από κάποια παρουσίαση της Microsoft που παρακολουθήσαν. Οξύμωρο ή θράσος;
Πριν από 5 λεπτά:
Αναστασία: Γιώργο, το internet αργεί να ανοίξει. Συμβαίνει κάτι;
Εγώ: Όχι, μια χαρά το βλέπω εγώ (ενώ μιλάμε, ανοίγω στα γρήγορα ένα νέο tab στο Firefox, και επιβεβαιώνω πως οι σελίδες ανοίγουν χωρίς πρόβλημα).
Αναστασία: Εμένα αργεί πολύ!
Εγώ: Έρχομαι να δω τον υπολογιστή σου.
Πάω και βλέπω το Firefox στον υπολογιστή της, μόλις να έχει ανοίξει, χωρίς καμία σελίδα φορτωμένη.
Αναστασία: Α, να, τώρα μόλις άνοιξε! Είναι εντάξει τώρα (φορτώνει μια σελίδα, όχι από τα bookmarks αλλά από το history drop-down της address bar).
Εγώ: Ώστε δεν ήταν αργό το Internet, απλά, άργησε να ανοίξει το Firefox.
Αναστασία: Ε, ναι, σωστά!
Τι θέλω λοιπόν και παραπονιέμαι για τους χρήστες στη δουλειά; Ούτε στο ίδιο μου το σπίτι δεν έχω ακριβείς αναφορές προβλημάτων…
Εγκαινιάζω την κατηγορία facepalm του blog, με ένα τηλεφώνημα που μας έγινε πριν από λίγη ώρα:
Χρήστης: Καλημέρα, μηχανογράφηση εκεί;
IT: Ναι, πείτε μου τι πρόβλημα υπάρχει;
Χρήστης: Μπορείτε να ελέγξετε αν έχει κάποιο πρόβλημα το τηλεφωνικό μας κέντρο; Παίρνω ένα πελάτη για την καθημερινή του ενημέρωση και φαίνεται να μην απαντάει.
IT: Μήπως δεν απαντάει γιατί δεν είναι σπίτι;
Χρήστης: Αποκλείεται. Πάντα είναι σπίτι στις 13:30 που τον παίρνω.
IT:
Χρήστο, ευχαριστώ για τα 10+ λεπτά γέλιου που μου χάρισες με τη φωτογραφία αυτή! Ήταν ό,τι έπρεπε για μια δύσκολη μέρα σαν τη σημερινή.
¹Πάει και το BSG. Μας τελείωσε κι αυτό…
Εδώ και λίγο καιρό, αναβαθμίσαμε την ασφάλεια του Αϊτή Department. Έχουμε πλέον το καλύτερα προστατευμένο γραφείο στο κτήριο!
(κλικ στην εικόνα)
