Στο σαλόνι μας, πάνω στην τηλεόραση (Samsung 40″ LCD) συνδέεται ένα Mac Mini. Αυτό, με τη βοήθεια ενός Drobo¹, φιλοξενεί τη «βιβλιοθήκη» μας με μουσική, ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Για να τις βλέπουμε στην τηλεόραση, χρησιμοποιούμε την εφαρμογή Plex, ένα παρακλάδι του XBMC ειδικά φτιαγμένο για Mac. Ο ήχος από το Mac Mini πάει μέσω οπτικής ίνας σε ένα ενισχυτή Creative 5500 Dolby Digital 5.1. Τέλος, πάνω στο Mac Mini συνδέεται και ένα USB TV Tuner Elgato EyeTV Hybrid, για χρήση ως DVR για να γράφω καμιά τηλεοπτική εκπομπή².
Όλα τα παραπάνω σημαίνουν πως το τραπεζάκι του σαλονιού είναι γεμάτο τηλεκοντρόλ, αφού κάθε μια από τις προαναφερθείσες συσκευές έχει και το δικό της.
Εκτός από αστείο θέαμα, αυτό έχει και πρακτικά προβλήματα. Κατ’ αρχήν, όταν επιχειρούσε κάποιος άλλος να χειριστεί τις συσκευές και έπρεπε να του δίνω οδηγίες: «γύρνα την τηλεόραση στο τάδε input, πάτα το menu στο apple remote, άναψε τον ενισχυτή και γύρνα τον στο optical-in κλπ».
Μετά, υπήρχαν και μικρές τεχνικές δυσκολίες, ειδικά με το Apple Remote που χρησιμοποιούσα για να ελέγχω το Plex στο Mac Mini:
Μερικές φορές τα σήματα του Apple Remote μπερδεύονταν με αυτά του ενισχυτή της Creative με αποτέλεσμα όταν πχ έκανα Fast Forward σε μια ταινία να ανεβαίνει και ο ήχος!
Άλλες φορές πάλι, πατώντας το κουμπί «menu» από το Apple Remote, αντί να ενεργοποιηθεί το Plex, άνοιγε η εφαρμογή Front Row της Apple.
Η λύση για όλα αυτά ήταν ένα Universal Remote Control: ένα προγραμματιζόμενο τηλεκοντρόλ που να μπορεί να αντικαταστήσει όλα τα υπόλοιπα.
Κατέληξα εύκολα στη λύση της αγοράς ενός Harmony Remote της Logitech. Εκτός του ότι φημίζονται για την ποιότητα και τις ικανότητες τους, είναι τα μόνα που υποστηρίζονται εγγενώς από το Plex.
Ανάμεσα στα πολλά διαφορετικά μοντέλα της Logitech, κατέληξα στο Harmony 600: οι διαφορές του σε σχέση με κάποια ακριβότερα μοντέλα είναι πως η οθόνη του δεν είναι έγχρωμη ούτε υποστηρίζει λειτουργίες αφής, ενώ μπορεί να αντικαταστήσει μόνο μέχρι 5 απλά τηλεκοντρόλ. Κανένα από αυτά δεν με πείραξε, αντίθετα, μου άρεσε η τιμή του: 56 ευρώ (συν τα μεταφορικά) από το amazon.co.uk
Το καλό με τα Harmony είναι ο τρόπος προγραμματισμού τους, που γίνεται μέσω του υπολογιστή. Η εφαρμογή που τα συνοδεύει, συνδέεται στο Internet, όπου η Logitech έχει μια συνεχώς ανανεούμενη database με χιλιάδες συσκευές. Έτσι λοιπόν του λέμε, έχω την τάδε τηλεόραση, τον τάδε ενισχυτή, το τάδε DVD player κλπ κι αυτό κατεβάζει τους σωστούς IR Codes. Στην εντελώς απίθανη περίπτωση που έχουμε μια συσκευή που δεν βρίσκεται στη database της Logitech, μπορούμε να βάλουμε το τηλεκοντρόλ απέναντι στο Harmony και να του «μάθουμε» ένα ένα τους IR Codes πατώντας τα αντίστοιχα κουμπιά.
Για κάθε συσκευή που του προσθέτουμε, αντιστοιχεί τις βασικές λειτουργίες της στα κουμπιά του (πχ Play, Pause, Volume). Αν θέλουμε βέβαια, μπορούμε να τις αλλάξουμε μόνοι μας και να αναθέσουμε όποια λειτουργία θέλουμε εμείς σε κάθε κουμπί. Εκτός αυτού, μπορούμε να φτιάξουμε μενού με τις λειτουργίες που θέλουμε ώστε να εμφανίζονται και να τις επιλέγουμε από την οθόνη του. Για παράδειγμα, για την τηλεόραση μου έχω προσθέσει στο μενού, εντολές για να επιλέγω κατευθείαν το VGA input (για το Mac Mini) και το Component input (για το Nintento Wii).
Αφού τα φτιάξουμε όλα αυτά, μπορούμε, από το μενού Devices στην οθόνη του Harmony, να διαλέγουμε ποιά από τις συσκευές μας θέλουμε να ελέγχει κάθε φορά. Αλλά δεν τελειώσαμε ακόμα. Για την ακρίβεια, τώρα αρχίζουν τα ωραία κόλπα, που ακούνε στο όνομα Activities (δραστηριότητες). Τα Activities είναι ομαδοποιήσεις λειτουργιών που μπορεί να περιλαμβάνουν πάνω από μια συσκευή. Αυτό εξηγείται καλύτερα με ένα παράδειγμα:
Κανονικά, αν ήθελα να δω μια ταινία στο Mac Mini μέσω του Plex, θα έπρεπε να κάνω τα παρακάτω βήματα με το Harmony:
1. Επιλογή Device: TV
2. Άνοιγμα TV
3. Επιλογή video input: VGA
4. Επιλογή Device: Ενισχυτής ήχου
5. Επιλογή sound input: Optical
6. Επιλογή Device: Plex
7. Άνοιγμα εφαρμογής Plex
Εκτός αυτού, κάθε φορά που θα ήθελα να αλλάξω την ένταση του ήχου θα έπρεπε να εναλλάσσω την επιλογή device μεταξύ Plex και ενισχυτή.
Με τον ορισμό ενός Activity που να περιλαμβάνει τις συσκευές TV, ενισχυτή και Plex, τα πράγματα γίνονται δραματικά απλούστερα: Αντί για τα προηγούμενα 7 βήματα, απλώς πατάω το κουμπί «watch a movie» και το Harmony τα κάνει όλα μόνο του: Ενεργοποιεί την TV και τη γυρνάει στο σωστό video input. Ενεργοποιεί τον ενισχυτή και τον γυρνάει κι αυτόν στο σωστό sound input. Μετά ενεργοποιεί την εφαρμογή Plex. Τέλος, γυρνάει τον έλεγχο των πλήκτρων στο Plex, εκτός από τα κουμπιά ελέγχου της έντασης του ήχου. Αυτά τα βάζει να ελέγχουν τον ενισχυτή. Μαγικό!
Καλά όλα αυτά θα μου πείτε, αλλά δεν έχει κανένα μειονέκτημα; Έχει, δυστυχώς: τη δυσχρηστία του συνοδευτικού λογισμικού του. Δεν είναι κάτι που θα έδινα να σετάρει ο πατέρας μου ή η γυναίκα μου. Για να καταλάβεις με την πρώτη (ή και με τη δεύτερη) τη φιλοσοφία λειτουργίας του πρέπει να έχεις «μαύρη ζώνη στα κομπιούτερ». Πρέπει να έχεις δει τουλάχιστον 3 σεζόν από το The IT Crowd και να έχεις γελάσει τουλάχιστον με το 80% των αστείων του.
Κατά τα άλλα, το μηχάνημα έχει κορυφαία ποιότητα κατασκευής και είναι προσεγμένο σε κάθε λεπτομέρεια. Για παράδειγμα, έχει motion sensor έτσι ώστε ο οπίσθιος φωτισμός των πλήκτρων του να ενεργοποιείται όταν το πιάνεις στο χέρι σου.
Συμπέρασμα: αν κάτσεις και ασχοληθείς λίγο μαζί του στην αρχή, αξίζει και με το παραπάνω.
¹ Με 1,56TB συνολική ωφέλιμη χωρητικότητα, προς το παρόν.
² Με την τρέχουσα ποιότητα της ελληνικής τηλεόρασης, έχει πολύ καιρό να χρησιμοποιηθεί…
Πριν από δέκα μέρες, κάναμε ένα ταξιδάκι-αστραπή στο Λονδίνο. Το ταξίδι, περιελάμβανε την, καθιερωμένη, επίσκεψη στο Apple Store στη Regent Street, αν και δεν είχα σκοπό να κάνω κάποια μεγάλη αγορά. Παρ’ όλ’ αυτά δεν μπορούσα να φύγω από εκεί με άδεια χέρια.
