Όλα τα παραπάνω σημαίνουν πως το τραπεζάκι του σαλονιού είναι γεμάτο τηλεκοντρόλ, αφού κάθε μια από τις προαναφερθείσες συσκευές έχει και το δικό της.

Εκτός από αστείο θέαμα, αυτό έχει και πρακτικά προβλήματα. Κατ’ αρχήν, όταν επιχειρούσε κάποιος άλλος να χειριστεί τις συσκευές και έπρεπε να του δίνω οδηγίες: «γύρνα την τηλεόραση στο τάδε input, πάτα το menu στο apple remote, άναψε τον ενισχυτή και γύρνα τον στο optical-in κλπ».

Μετά, υπήρχαν και μικρές τεχνικές δυσκολίες, ειδικά με το Apple Remote που χρησιμοποιούσα για να ελέγχω το Plex στο Mac Mini:
Μερικές φορές τα σήματα του Apple Remote μπερδεύονταν με αυτά του ενισχυτή της Creative με αποτέλεσμα όταν πχ έκανα Fast Forward σε μια ταινία να ανεβαίνει και ο ήχος!
Άλλες φορές πάλι, πατώντας το κουμπί «menu» από το Apple Remote, αντί να ενεργοποιηθεί το Plex, άνοιγε η εφαρμογή Front Row της Apple.

Η λύση για όλα αυτά ήταν ένα Universal Remote Control: ένα προγραμματιζόμενο τηλεκοντρόλ που να μπορεί να αντικαταστήσει όλα τα υπόλοιπα.

Κατέληξα εύκολα στη λύση της αγοράς ενός Harmony Remote της Logitech. Εκτός του ότι φημίζονται για την ποιότητα και τις ικανότητες τους, είναι τα μόνα που υποστηρίζονται εγγενώς από το Plex.

Ανάμεσα στα πολλά διαφορετικά μοντέλα της Logitech, κατέληξα στο Harmony 600: οι διαφορές του σε σχέση με κάποια ακριβότερα μοντέλα είναι πως η οθόνη του δεν είναι έγχρωμη ούτε υποστηρίζει λειτουργίες αφής, ενώ μπορεί να αντικαταστήσει μόνο μέχρι 5 απλά τηλεκοντρόλ. Κανένα από αυτά δεν με πείραξε, αντίθετα, μου άρεσε η τιμή του: 56 ευρώ (συν τα μεταφορικά) από το amazon.co.uk.

Το καλό με τα Harmony είναι ο τρόπος προγραμματισμού τους, που γίνεται μέσω του υπολογιστή. Η εφαρμογή που τα συνοδεύει, συνδέεται στο Internet, όπου η Logitech έχει μια συνεχώς ανανεούμενη database με χιλιάδες συσκευές. Έτσι λοιπόν του λέμε, έχω την τάδε τηλεόραση, τον τάδε ενισχυτή, το τάδε DVD player κλπ κι αυτό κατεβάζει τους σωστούς IR Codes. Στην εντελώς απίθανη περίπτωση που έχουμε μια συσκευή που δεν βρίσκεται στη database της Logitech, μπορούμε να βάλουμε το τηλεκοντρόλ απέναντι στο Harmony και να του «μάθουμε» ένα ένα τους IR Codes πατώντας τα αντίστοιχα κουμπιά.

Για κάθε συσκευή που του προσθέτουμε, αντιστοιχεί τις βασικές λειτουργίες της στα κουμπιά του (πχ Play, Pause, Volume). Αν θέλουμε βέβαια, μπορούμε να τις αλλάξουμε μόνοι μας και να αναθέσουμε όποια λειτουργία θέλουμε εμείς σε κάθε κουμπί. Εκτός αυτού, μπορούμε να φτιάξουμε μενού με τις λειτουργίες που θέλουμε ώστε να εμφανίζονται και να τις επιλέγουμε από την οθόνη του. Για παράδειγμα, για την τηλεόραση μου έχω προσθέσει στο μενού, εντολές για να επιλέγω κατευθείαν το VGA input (για το Mac Mini) και το Component input (για το Nintento Wii).

Αφού τα φτιάξουμε όλα αυτά, μπορούμε, από το μενού Devices στην οθόνη του Harmony, να διαλέγουμε ποιά από τις συσκευές μας θέλουμε να ελέγχει κάθε φορά. Αλλά δεν τελειώσαμε ακόμα. Για την ακρίβεια, τώρα αρχίζουν τα ωραία κόλπα, που ακούνε στο όνομα Activities (δραστηριότητες). Τα Activities είναι ομαδοποιήσεις λειτουργιών που μπορεί να περιλαμβάνουν πάνω από μια συσκευή. Αυτό εξηγείται καλύτερα με ένα παράδειγμα:

Κανονικά, αν ήθελα να δω μια ταινία στο Mac Mini μέσω του Plex, θα έπρεπε να κάνω τα παρακάτω βήματα με το Harmony:
1. Επιλογή Device: TV
2. Άνοιγμα TV
3. Επιλογή video input: VGA
4. Επιλογή Device: Ενισχυτής ήχου
5. Επιλογή sound input: Optical
6. Επιλογή Device: Plex
7. Άνοιγμα εφαρμογής Plex
Εκτός αυτού, κάθε φορά που θα ήθελα να αλλάξω την ένταση του ήχου θα έπρεπε να εναλλάσσω την επιλογή device μεταξύ Plex και ενισχυτή.

Με τον ορισμό ενός Activity που να περιλαμβάνει τις συσκευές TV, ενισχυτή και Plex, τα πράγματα γίνονται δραματικά απλούστερα: Αντί για τα προηγούμενα 7 βήματα, απλώς πατάω το κουμπί «watch a movie» και το Harmony τα κάνει όλα μόνο του: Ενεργοποιεί την TV και τη γυρνάει στο σωστό video input. Ενεργοποιεί τον ενισχυτή και τον γυρνάει κι αυτόν στο σωστό sound input. Μετά ενεργοποιεί την εφαρμογή Plex. Τέλος, γυρνάει τον έλεγχο των πλήκτρων στο Plex, εκτός από τα κουμπιά ελέγχου της έντασης του ήχου. Αυτά τα βάζει να ελέγχουν τον ενισχυτή. Μαγικό!

Καλά όλα αυτά θα μου πείτε, αλλά δεν έχει κανένα μειονέκτημα; Έχει, δυστυχώς: τη δυσχρηστία του συνοδευτικού λογισμικού του. Δεν είναι κάτι που θα έδινα να σετάρει ο πατέρας μου ή η γυναίκα μου. Για να καταλάβεις με την πρώτη (ή και με τη δεύτερη) τη φιλοσοφία λειτουργίας του πρέπει να έχεις «μαύρη ζώνη στα κομπιούτερ». Πρέπει να έχεις δει τουλάχιστον 3 σεζόν από το The IT Crowd και να έχεις γελάσει τουλάχιστον με το 80% των αστείων του.

Κατά τα άλλα, το μηχάνημα έχει κορυφαία ποιότητα κατασκευής και είναι προσεγμένο σε κάθε λεπτομέρεια. Για παράδειγμα, έχει motion sensor έτσι ώστε ο οπίσθιος φωτισμός των πλήκτρων του να ενεργοποιείται όταν το πιάνεις στο χέρι σου.

Συμπέρασμα: αν κάτσεις και ασχοληθείς λίγο μαζί του στην αρχή, αξίζει και με το παραπάνω.

¹ Με 1,56TB συνολική ωφέλιμη χωρητικότητα, προς το παρόν.

² Με την τρέχουσα ποιότητα της ελληνικής τηλεόρασης, έχει πολύ καιρό να χρησιμοποιηθεί…

Έτσι, αγόρασα ένα mophie juice pack air™.

Είναι μια θήκη για iPhone 3G / iPhone 3GS, αλλά με μια ιδιαιτερότητα: στην «πλάτη» της υπάρχει ενσωματωμένη μια μπαταρία lithium polymer, χωρητικότητας 1200 mAh. Με τη χρήση της επεκτείνεται σημαντικά η αυτονομία του iPhone.

Στο κάτω μέρος του βρίσκουμε μια υποδοχή MicroUSB με τριπλή λειτουργία:
- φορτίζει τη μπαταρία του juice pack air.
- φορτίζει τη μπαταρία του iPhone.
- συγχρονίζει το iPhone με το iTunes στον υπολογιστή μας.

Δίπλα από την υποδοχή αυτή υπάρχει ένας διακόπτης On/Off, μέσω του οποίου ενεργοποιούμε τη μπαταρία του κατά βούληση.

Τέλος, στην πλάτη του, υπάρχει ένα ακόμα κουμπάκι που, πατώντας το, μας επιτρέπει να ελέγχουμε την κατάσταση της μπαταρίας του juice pack air με τη βοήθεια 4 ενδεικτικών led.

Ως μειονέκτημα του juice pack air μπορεί να θεωρηθεί ο όγκος του (είναι 1,5 φορές πιο παχύ από μια συνηθισμένη θήκη για iPhone), και το βάρος του, που φτάνει τα 66 γραμμάρια (για σύγκριση, το καθαρό βάρος του iPhone 3GS είναι 135 γραμμάρια).

Ο λόγος που το αγόρασα είναι για χρήση σε ταξίδια. Στην καθημερινή χρήση του iPhone μου, η μπαταρία σπάνια πέφτει κάτω από το 40% πριν το βάλω για φόρτιση και συγχρονισμό το βράδυ.
Όταν όμως ταξιδεύουμε (με παράδειγμα το ταξίδι αυτό στο Λονδίνο), η παρατεταμένη χρήση του GPS, η ακρόαση podcast και audiobook, η θέαση video και το παίξιμο παιχνιδιών ζορίζουν αρκετά τη μπαταρία.
Σε αυτές τις συνθήκες, η δυνατότητα που έχεις να πατήσεις ένα κουμπάκι και με αυτό να διπλασιάσεις τη μπαταρία σου, προσφέρει μεγάλη ανακούφιση και δικαιολογεί το επιπλέον βάρος και όγκο.

Το juice pack air κυκλοφορεί σε 4 χρώματα: μαύρο, άσπρο, μωβ και κόκκινο. Η υφή του θυμίζει ανοδιωμένο αλουμίνιο. Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, εγώ προτίμησα το κόκκινο. Το κόστος του ήταν £69.95.

1. Dual Boot

Ο δίσκος του υπολογιστή χωρίζεται σε 2 μέρη (partitions) και μπαίνει ένα λειτουργικό στο καθένα. Κατά την εκκίνηση του υπολογιστή, διαλέγουμε ποιο από τα 2 θα φορτωθεί.

Υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή Intel. Δεν υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή PowerPC G3, G4 ή G5.

Υπέρ:

• Τρέχουμε τα Windows σε full ταχύτητα.

Κατά:

• Πρέπει να κάνουμε restart για να εναλλάσσουμε τα 2 λειτουργικά.
• Πρέπει να έχουμε άδεια χρήσης των Windows.

Διαδικασία εγκατάστασης:

• Τρέχουμε το πρόγραμμα Boot Camp που περιλαμβάνεται στο Mac OS X.
• Αυτό μας ρωτάει πόσο χώρο του δίσκου θέλουμε να διαθέσουμε στα Windows και φτιάχνει ένα partition ειδικά γι αυτά (δεν διαγράφει το υπάρχον partition του Mac OS X, το κάνει resize).
• Μετά, μας ζητάει να βάλουμε στο drive το CD των Windows (XP ή Vista), κάνει restart και ξεκινάει την εγκατάσταση.
• Στο τέλος της εγκατάστασης, αφού μπούμε στα Windows, βάζουμε στο drive το dvd του Mac OS και αυτό εγκαθιστά τους απαραίτητους drivers (κάρτας γραφικών, ήχου κλπ).
• Από τώρα και στο εξής, κάθε φορά που εκκινούμε το Mac, κρατώντας πατημένο το ALT μπορούμε να επιλέξουμε ποιό λειτουργικό θα ξεκινήσει (αν δεν πατήσουμε τίποτε, θα ξεκινήσει το Mac OS X).

2. Virtualization

Με τη βοήθεια μιας ειδικής εφαρμογής δημιουργούμε έναν εικονικό υπολογιστή που τρέχει Windows. Οι εφαρμογές για virtualization σε Mac OS X είναι οι:

• Sun VirtualBox (είναι Open Source και διανέμεται δωρεάν)
• VMWare Fusion (κοστίζει €68)
• Parallels Desktop (κοστίζει €54)

Το VMWare και το Parallels υποστηρίζουν και hardware acceleration σε κάποιο βαθμό. Και πάλι όμως δεν μπορούμε να παίξουμε βαριά παιχνίδια. Αυτή τη στιγμή το VMWare Fusion θεωρείται το καλύτερο από απόδοση και features με πολύ μικρή διαφορά όμως σε σχέση με το Parallels.

Υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή Intel. Δεν υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή PowerPC G3, G4 ή G5. Γι’ αυτούς υπήρχε παλιότερα το Microsoft Virtual PC for Mac αλλά έχει πλέον καταργηθεί. Το συγκεκριμένο ήταν άλλωστε αρκετά αργό κατά τη λειτουργία του και υποστήριζε ικανοποιητικά μόνο Windows 98 ή Windows 2000.

Υπέρ:

• Δεν χρειάζεται restart. Τρέχουμε εφαρμογές Windows δίπλα-δίπλα με εφαρμογές Mac OS X.

Κατά:

• Απαιτείται κάποια (αρκετή έως πολύ) επεξεργαστική ισχύ από τον υπολογιστή μας. Αυτό σημαίνει πως δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτήν τη μέθοδο για βαριές και απαιτητικές εφαρμογές Windows (πχ παιχνίδια).
• Πρέπει να έχουμε άδεια χρήσης των Windows.

Διαδικασία εγκατάστασης:

• Εγκαθιστούμε την εφαρμογή Virtualization.
• Ανοίγουμε την εφαρμογή, ορίζουμε πόση μνήμη και δίσκο θέλουμε να δεσμεύσει για το virtual λειτουργικό.
• Κάνουμε boot τον εικονικό υπολογιστή (Virtual Machine) και εγκαθιστούμε τα Windows σαν να ήταν κανονικός υπολογιστής.

3. Συνδυασμός Dual Boot & Virtualization

Με τη λύση αυτή, αν θέλουμε να κάνουμε κάτι απλό, ανοίγουμε το VMWare ή το Parallels μέσα από το Mac OS X και τρέχουμε τα προγράμματα Windows που χρειαζόμαστε. Αν πάλι θέλουμε να κάνουμε κάτι πιο απαιτητικό, κάνουμε restart και χρησιμοποιούμε τα Windows μόνα τους.

Υπέρ:

• Τα υπέρ των 2 ξεχωριστών λύσεων.
• Δεν χρειάζεται να στήσουμε τα Windows 2 φορές.

Κατά:

• Πρέπει να έχουμε άδεια χρήσης των Windows.
• Λειτουργεί μόνο σε συνεργασία με το VMWare ή το Parallels, όχι με το VirtualBox.

Διαδικασία εγκατάστασης:

• Αρχικά κάνουμε μια εγκατάσταση Dual-Boot Windows μέσω του Boot Camp.
• Μετά, ανοίγουμε το VMWare ή το Parallels και αντί να φτιάξουμε ένα νέο Virtual Machine του λέμε να χρησιμοποιήσει το partition του Boot Camp.

4. Emulation

Το WINE (τα αρχικά σημαίνουν: Wine Is Not an Emulator) είναι ένα Open Source Project με σκοπό τη μεταφορά του Win32 API σε περιβάλλον UNIX. Η εταιρία CodeWeavers, έχοντας σαν βάση το WINE, έχει αναπτύξει την εφαρμογή CrossOver Mac με την οποία μπορούμε να τρέχουμε προγράμματα Windows σε περιβάλλον Mac OS X.

Η εφαρμογή CrossOver Mac κυκλοφορεί σε 2 εκδόσεις. Η Standard έκδοση κοστίζει €37 και η Professional €64. Η βασική διαφορά τους είναι πως η Professional έκδοση υποστηρίζει και κάποια παιχνίδια Windows.

Υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή Intel. Δεν υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή PowerPC G3, G4 ή G5.

Υπέρ:

• Τρέχουμε κατευθείαν τις Windows εφαρμογές μας στο Mac OS X.
• Δεν χρειάζεται να εγκαταστήσουμε Windows.

Κατά:

• Δεν είναι συμβατό με όλες τις εφαρμογές. Υποστηρίζονται (άλλες λιγότερο, άλλες περισότερο) οι εφαρμογές που βρίσκονται στη λίστα: CrossOver-Supported Windows Applications.

Διαδικασία εγκατάστασης:

• Εγκαθιστούμε την εφαρμογή CrossOver Mac.
• Ανοίγουμε την εφαρμογή.
• Βάζουμε το CD εγκατάστασης της εφαρμογής Windows που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε (πχ Office 2003 for Windows).
• Το CrossOver Mac αναγνωρίζει την εφαρμογή και την εγκαθιστά στο Mac OS X.
• Μπορούμε πλέον να ανοίγουμε την εφαρμογή μας κανονικά από το εικονίδιο της σαν να ήταν ένα οποιοδήποτε πρόγραμμα Mac OS X.

Τους τελευταίους μήνες με έχουν ρωτήσει 2 διαφορετικά άτομα τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να τρέξουν εφαρμογές Windows σε υπολογιστή Mac. Σκέφτηκα λοιπόν, να αντιγράψω την απάντηση μου στο blog, για να μπορεί να βρίσκεται πιο εύκολα στο μέλλον.

Σημειώνω πως, αυτά που γράφω είναι λίγο-πολύ κοινή γνώση. Δεν ανακάλυψα ξαφνικά τον τροχό. Απλώς τα συγκέντρωσα και τα έβαλα εδώ συμπυκνωμένα για ευκολότερη κατανάλωση.

Έτσι, έκατσα και έφτιαξα μια λίστα με τις εφαρμογές που έχω κατεβάσει εγώ στο δικό μου iPhone. Δεν μπορώ να πω βέβαια πως τις χρησιμοποιώ όλες συνέχεια, μου άρεσαν όμως αρκετά ώστε να μην τις σβήσω από το iPhone μετά από την πρώτη δοκιμή.

Οι περισσότερες είναι δωρεάν. Ωστόσο μερικές μου άρεσαν τόσο ώστε τις αγόρασα. Οι περιγραφές που γράφω δίπλα σε κάθε εφαρμογή είναι πολύ πρόχειρες, για περισσότερες λεπτομέρειες και screenshots υπάρχουν και links στο iTunes.

Productivity

• DataCase (5,49 €) μεταφορά αρχείων από και προς το iphone μέσω wifi. Αν τα αρχεία αυτά είναι αρχεία MS Office, PDF, TXT, HTML, εικόνες, audio ή video, πάτώντας πάνω τους μέσα από το DataCase, το iPhone τα ανοίγει για να τα διαβάσουμε/ακούσουμε/δούμε.
• 1Password (free) για ασφαλή αποθήκευση κωδικών για websites, πιστωτικές κάρτες κλπ. Συνεργάζεται με την αντίστοιχη εφαρμογή για Mac αλλά δουλεύει και από μόνο του.
• DoBot ToDos (free) με αυτό φτιάχνουμε λίστες To-Do, από πράγματα που έχουμε να κάνουμε (πχ λίστες για ψώνια, εργασίες που πρέπει να κάνουμε κλπ).
• YouNote (free) κρατάμε σημειώσεις, γραπτές, με ήχο (ηχογραφούμε με το μικρόφωνο του iPhone), με φωτογραφίες ή σχεδιάζοντας με το χέρι.
• Evernote (free) κρατάμε σημειώσεις (κείμενο, φωτό, ήχο, websites) οι οποίες γίνονται αυτόματα upload στο site του Evernote για να μπορούμε να τις βλέπουμε από παντού (θέλει free account στο Evernote.com)
• MiGhtyDocs (free) μας δίνει offline πρόσβαση στα έγγραφα μας στο GoogleDocs (μόνο στα αρχεία κειμένου όμως).
• Scribble (free) ζωγραφική με το χέρι πάνω στην οθόνη.

Internet

• IM+ (free) μας συνδέει σε GoogleTalk, MSN Messenger, Yahoo Messenger, AIM, iChat, ICQ κλπ.
• Twinkle (free) μας συνδέει στο Twitter. Εκτός από τα contacts μας στο Twitter, μας δείχνει και ότι γράφουν στο Twitter όσοι βρίσκονται κοντά μας (μέσω του GPS).
• Facebook (free) μας δίνει πρόσβαση στο FaceBook account μας.
• Exposure (free) μας δίνει πρόσβαση στις φωτογραφίες μας και των φίλων μας στο Flickr.
• WordPress (free) εφαρμογή για να γράφουμε και να διορθώνουμε άρθρα σε wordpress blogs.

Network

• aSubnet (όταν το κατέβασα εγώ ήταν free αλλά τώρα κοστίζει 0,79 €) εύκολος υπολογισμός subnet δικτύων.
• Mocha Telnet Lite (free) πρόγραμμα για να μπαίνουμε με Telnet σε άλλους υπολογιστές μέσω δικτύου.
• Mocha VNC Lite (free) πρόγραμμα για να μπαίνουμε με VNC σε άλλους υπολογιστές μέσω δικτύου.
• Remote Desktop Lite (free) πρόγραμμα για να μπαίνουμε με Remote Desktop σε άλλους υπολογιστές μέσω δικτύου. Υποστηρίζει μόνο Windows XP.

Διάφορα

• Ruler Plus (free) εμφανίζει ένα χάρακα (σε εκατοστά και ίντσες) στην οθόνη του iPhone.
• Dual Level (free) αλφάδι για να βλέπουμε αν κάτι είναι επίπεδο.
• Units (free) μετατροπή μονάδων (ύψος, βάρος, κλπ). Μου αρέσει γιατί υποστηρίζει και μετατροπές μεταξύ νομισμάτων.
• CheckPlease (free) υπολογίζει πόσα χρήματα αναλογούν στον καθένα της παρέας, όταν έρχεται ο λογαριασμός.
• Banner Free (free) σκρολάρει ένα κείμενο στην οθόνη του iPhone.
• Bloomberg (free) μετοχές και οικονομικά νέα από τη Bloomberg.

Multimedia

• Shazam (free) ηχογραφούμε μερικά δευτερόλεπτα ενός τραγουδιού με το μικρόφωνο του iphone και αυτό συνδέεται στο internet και μας βρίσκει τον τίτλο του τραγουδιού και το συγκρότημα.
• Midomi (free) ηχογραφούμε μερικά δευτερόλεπτα ενός τραγουδιού με το μικρόφωνο του iphone (ή τραγουδάμε μόνοι μας αν έχουμε καλή φωνή) και αυτό συνδέεται στο internet και μας βρίσκει τον τίτλο του τραγουδιού και το συγκρότημα.
• Simplify Media (free) σε συνδιασμό με το αντίστοιχο πρόγραμμα στο PC ή στο Μac μας, μας επιτρέπει να ακούμε μέσω internet τα τραγούδια που έχουμε στο iTunes στο PC μας ή στα PC των φίλων μας (μέχρι 30).
• Remote (free) μετατρέπει το iPhone σε τηλεχειριστήριο (μέσω wifi) του iTunes του υπολογιστή μας. Βλέπουμε στην οθόνη του iPhone τη βιβλιοθήκη του iTunes στο PC μας και μπορούμε να διαλέξουμε ποιό τραγούδι ή video θα παίξει (στον υπολογιστή).

Games

• Enigmo (4,99 €) 3D puzzle game.
• Trism (3,99 €) ωραίο παιχνίδι, μοιάζει με το Bejeweled.
• Crash Bandicoot Nitro Kart 3D (7,99 €) Racing game.
• Cro-Mag Rally (4,99 €) Racing game.
• Labyrinth (5,49 €) παιχνίδι ισορροπίας.
• Tap Tap Revenge (free) προσπαθείς να συγχρονιστείς με τη μουσική.
• reMovem Free (free) απλό αλλά εθιστικό παιχνίδι.
• Moonlight Mahjong Lite (free) το κλασικό κινέζικο παιχνίδι.
• Sudoku Classic (όταν το κατέβασα εγώ ήταν free αλλά τώρα κοστίζει 0,79 €) το κλασικό κινέζικο παιχνίδι.
• BreakClassic Lite (free) κλασικό παιχνίδι…
• Aurora feint The Beginning (free) puzzle game.
• Cannon Challenge (free) παιχνίδι σκοποβολής.
• Cube Runner (free) προσπαθείς να αποφύγεις τους τοίχους.

Travel & GPS

• GPS Kit (7,99 €) βοηθητικό πρόγραμμα για το GPS. Δεν έχει χάρτες αλλά μπορεί να καταγράφει τη διαδρομή μας και να τη στέλνει σε email για να τη δούμε στο Google Earth.
• Talking Spanish Phrasebook (free) χρήσιμες φράσεις στα Ισπανικά για ταξιδιώτες.
• Talking French Phrasebook (free) χρήσιμες φράσεις στα Γαλλικά για ταξιδιώτες.
• Talking Italian Phrasebook (free) χρήσιμες φράσεις στα Ιταλικά για ταξιδιώτες.
• Talking German Phrasebook (free) χρήσιμες φράσεις στα Γερμανικά για ταξιδιώτες.
• Talking Portuguese Phrasebook (free) χρήσιμες φράσεις στα Πορτογαλλικά για ταξιδιώτες.
• Talking Greek Phrasebook (free) χρήσιμες φράσεις στα Ελληνικά για ταξιδιώτες.
• WeDict (free) Αγγλικό λεξικό.

Και βέβαια, ας είναι καλά ο φίλος μου ο Δημήτρης που κάνει και παραδόσεις κατ’ οίκον! Δεν χρειάστηκε να πάω καν στο κατάστημα του για να το παραλάβω! Αυτό θα πει εξυπηρέτηση!

Μόνο σ’ εμένα φαίνεται οξύμωρο από τη μία να κατηγορούμε μια εταιρία για την πλειοψηφία των προβλημάτων της διάδοσης της Apple στην Ελλάδα και από την άλλη να τη διαφημίζουμε;

Το Time Machine ως ιδέα μου άρεσε πολύ από την αρχή και, σε συνδυασμό με ένα Maxtor OneTouch 4 USB 500GB δίσκο, το χρησιμοποιώ στο Mac Mini μου για να έχω αβίαστα, αβασάνιστα, αβάδιστα, backup για τα αρχεία μου.

Με την αγορά του MacBook όμως η χρήση του δεν ήταν τόσο βολική. Σπάνια χρησιμοποιώ το MacBook πάνω στο γραφείο μου κι έτσι η σύνδεση του μέσω USB με τον εξωτερικό δίσκο για να παίρνω backups δεν είναι και τόσο βολική.

Έτσι, από τη στιγμή που αποφάσισα να αγοράσω το MacBook, είχα σκοπό να το συνοδεύσω με ένα Time Capsule. Έτσι, θα είχα και γρήγορη ασύρματη δικτύωση και τακτικά backup χωρίς να χρειάζεται να θυμάμαι να συνδέω το MacBook στο USB δίσκο κάθε λίγο και λιγάκι. Δυστυχώς, όταν βρέθηκα στο Λονδίνο για να αγοράσω το MacBook δεν μπόρεσα να πάρω και ένα Time Capsule γιατί τότε είχε πρόβλημα διαθεσιμότητας.

Περίμενα λοιπόν να έρθει στην Ελλάδα. Στις 21/4/2008 τα Time Capsule έκαναν την εμφάνιση τους στο site του e-shop.gr, χάρη στην παρέμβαση ενός παλιού φίλου που δουλεύει εκεί. Αμέσως έβαλα παραγγελία για ένα, αυτό με τον 500GB δίσκο. Χθες το απόγευμα, σχεδόν ένα μήνα αργότερα με ειδοποίησαν και πήγα και τον παρέλαβα.

Οι ρυθμίσεις του ήταν σχετικά εύκολες, και έγιναν με τη βοήθεια το προγράμματος Airport Utility που περιλαμβάνεται στη συσκευασία. Ο χρόνος μου αυτές τις μέρες είναι δυστυχώς πολύ περιορισμένος και έτσι δεν κατάφερα ακόμα να πραγματοποιήσω αναλυτικές δοκιμές ταχύτητας του ασύρματου δικτύου.

Το μόνο που έκανα χθες που το πήρα ήταν να ενεργοποιήσω το Time Machine για να αρχίσει να παίρνει τα ωριαία backup του στο δίσκο του Time Capsule. Φυσικά, όπως άλλωστε προτείνεται, το 1ο backup (μεγέθους περίπου 60GB) το έκανα έχοντας συνδεδεμένο το MacBook με καλώδιο (gigabit ethernet) πάνω στο Time Capsule γιατί, όσο γρήγορο κι αν είναι το ασύρματο δίκτυο με τόσο μεγάλο όγκο δεδομένων το backup θα κρατούσε μέρες.

Για περισσότερες εντυπώσεις επιφυλάσσομαι για αργότερα, όταν ο χρόνος το επιτρέπει. Προς το παρόν, ανέβασα στο Flickr μερικές φωτογραφίες που τράβηξα ξεπακετάροντας («unboxing») το Time Capsule μου: Flickr Slideshow

Πρόκειται για σχέδια ή/και εικόνες τυπωμένες πάνω σε ένα ειδικό αυτοκόλλητο της 3M, που συνδυάζει πολύ μικρό πάχος με μεγάλη ανθεκτικότητα και που, αν χρειαστεί, ξεκολλάει εύκολα χωρίς να αφήνει ίχνη. Το αυτοκόλλητο αυτό μπαίνει και καλύπτει όλο το πίσω μέρος του iPhone, προστατεύοντας το από γρατσουνιές αλλά και κάνοντας το λιγότερο γλυστερό στο κράτημα. Αυτό το τελευταίο είναι για εμένα το πιο σημαντικό του προσόν.

Παρήγγειλα λοιπόν δύο, ένα για την Αναστασία κι ένα για εμένα. Για την Αναστασία διάλεξα ένα με θέμα τον αγαπημένο της πίνακα, το The Kiss του Gustav Climt ενώ για εμένα ένα ωραίο σχέδιο graphiti, το All Directions του DAIM.

Σήμερα γυρνώντας από τη δουλειά βρήκα ένα φάκελο με τα Gelaskins να με περιμένει. Η τοποθέτηση τους ήταν απλούστατη και απροβλημάτιστη. Έβαλα και τα αντίστοιχα wallpapers στα iPhones και είμαστε μια χαρά.

Χάρηκα όμως πολύ με 2 μικρές αλλά σημαντικές βελτιώσεις: η πρώτη, που αναφέρεται και στο change log, είναι η δυνατότητα να ανοίγουμε ένα νέο tab κάνοντας διπλό κλικ σε ένα κενό σημείο της tab bar.

Η δεύτερη και πιο σημαντική για εμένα είναι η δυνατότητα να ορίσουμε τη default συμπεριφορά του όταν κάνουμε κλικ σε ένα λινκ σε μια σελίδα. Κανονικά, η εξ’ ορισμού συμπεριφορά είναι να ανοίγει τα link σε νέο παράθυρο και όχι σε νέο tab στο ίδιο παράθυρο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να γεμίζει εύκολα η οθόνη μας με πολλά παράθυρα και να κάνει το navigation μεταξύ τους μπελαλίδικο.

Στην έκδοση 3.1 όμως μπορούμε με μια απλή εντολή στο terminal να το αλλάξουμε αυτό και να κάνουμε το Safari να ανοίγει τα link σε νέο tab στο υπάρχον παράθυρο.

Η εντολή είναι η:

defaults write com.apple.Safari TargetedClicksCreateTabs -bool true

και πρέπει να κάνουμε restart το Safari για να ενεργοποιηθεί. Αν για κάποιο λόγο δεν μας αρέσει και θέλουμε να γυρίσουμε στην προηγούμενη κατάσταση, ξανατρέχουμε την εντολή αλλά στο τέλος αντικαθιστούμε τη λέξη true με τη λέξη false.

Το «κόλπο» φαίνεται ν’ ανακάλυψε πρώτος ο Dennis Stevense κι εγώ το πρωτοδιάβασα στο TUAW

Αρχικά λοιπόν περίμενα να έρθει ο Νοέμβριος και να βγει στην αγορά η τελευταία έκδοση του λειτουργικού Mac OS X 10.5 «Leopard» ώστε ο υπολογιστής που θα αγοράσω να το έχει εγκατεστημένο.

Μετά, είπα να περιμένω τον Ιανουάριο, μιας και κατά την ετήσια έκθεση MacWorld, η Apple συνηθίζει να ανακοινώνει νέα προϊόντα. Κρίμα δεν είναι να αγοράσεις νέο υπολογιστή και μετά από λίγες ημέρες να βγει νέο μοντέλο στην ίδια τιμή; Η MacWorld ήρθε και πέρασε. Η Apple όντως ανακοίνωσε νέο μοντέλο υπολογιστή (MacBook Air), μόνο που ο συγκεκριμένος δεν ταιριάζει και τόσο στις ανάγκες μου.

Και πάλι όμως κρατήθηκα. Αυτή τη φορά όμως όχι περιμένοντας κάποιο νέο μοντέλο, γιατί αν ήταν έτσι δεν θα έπρεπε να αγοράσω ποτέ νέο υπολογιστή.

Απλώς, έκατσε η φάση και θα πάμε το τριήμερο της καθαράς Δευτέρας στο Λονδίνο μαζί με φίλους. Είναι λοιπόν ευκαιρία να εκμεταλλευτώ τις ελαφρά χαμηλότερες τιμές των Apple στην Αγγλία και να το αγοράσω απ’ εκεί.

Εδώ και λίγη ώρα, τα online καταστήματα της Apple είναι offline, εν’ όψη της κυκλοφορίας κάποιου νέου προϊόντος. Οι φήμες λένε πως πρόκειται για νέα μοντέλα MacBook ή MacBook Pro.

Δεν έχω αποφασίσει ακόμα ποιο μοντέλο θα πάρω. Είμαι μεταξύ του MacBook και του Mac mini. Για να δούμε. Αν τύχει να κυκλοφορήσει νέο μοντέλο έχει καλώς. Έτσι κι αλλιώς όμως δε με βλέπω να περιμένω άλλο.

Update: Ναι, τελικά όντως κυκλοφόρησαν νέα μοντέλα MacBook ΚΑΙ MacBook Pro. Αν και τελικά μάλλον θα αφήσω την αγορά φορητού υπολογιστή για αργότερα και θα προτιμήσω ένα Mac mini σε συνδυασμό με δύο iPhone. Έχω ήδη υποσχεθεί ένα στην Αναστασία και δεν είναι δυνατόν να έχει αυτή iPhone κι όχι εγώ!