blog.adamopoulos.net

Ένα μήνα αφότου παρέδωσα το παλιό μου αυτοκίνητο για ανακύκλωση, τελείωσαν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες της απόσυρσης και πήρα στα χέρια μου όλα τα απαραίτητα χαρτιά.

Λίγες μέρες μετά, παρέλαβα το νέο μου αυτοκινητάκι, ένα Opel Agila!

       

Μικρό και βολικό για κίνηση μέσα στην πόλη, με αρκετά δυνατό (1.2lt, 86Hp) αλλά και οικονομικό/οικολογικό κινητήρα (μ.ο. 5,5lt/100km, 131gr CO2/km), αλλά και με το βασικότερο προσόν: μου αρέσει!

Στις 6 Οκτωβρίου έδωσα το αυτοκίνητο μου για απόσυρση. Οι υποτιθέμενες 10 ημέρες αναμονής έγιναν 24 και χθες έλαβα επιτέλους το Πιστοποιητικό Καταστροφής!

Σήμερα το πρωί πήγα λοιπόν στη Διεύθυνση Συγκοινωνιών του Υπουργείου Εσωτερικών, τους έδειξα το Πιστοποιητικό Καταστροφής και παρέλαβα την πολυπόθητη Μηχανογραφημένη Πράξη Οριστικής Διαγραφής!

Τα επόμενα βήματα είναι:

1. 1. Να πάω στη ΔΟΥ και να εισπράξω τα πρώτα 1000 ευρώ του κινήτρου απόσυρσης, δίνοντας τους την Πράξη Οριστικής Διαγραφής.
2. 2. Να αγοράσω το νέο αυτοκίνητο, δίνοντας στην εταιρία επικυρωμένο αντίγραφο της Πράξης Ολικής Διαγραφής έτσι ώστε η Άδεια Κυκλοφορίας του νέου αυτοκινήτου να γράφει πως η αγορά του προήλθε από απόσυρση.
3. 3. Με τη νέα Άδεια Κυκλοφορίας ανα χείρας να πάω ξανά στη ΔΟΥ και να εισπράξω ακόμα 1000 ευρώ.

Δεν τρέφω αυταπάτες και ξέρω πως τα βήματα 1 και 3 θ’ αργήσουν να πραγματοποιηθούν μιας και οι ΔΟΥ, επικαλούμενες διάφορες δικαιολογίες, δεν έχουν δώσει ακόμα σε κανέναν χρήματα λόγω της απόσυρσης.

Οπότε, σκοπεύω να πάω κατευθείαν στο βήμα 2 για να μπορέσω τουλάχιστον να πάρω το νέο αυτοκίνητο (επιτέλους)!

Σήμερα ολοκλήρωσα το 1ο στάδιο της απόσυρσης: έδωσα το παλιό αυτοκίνητο για ανακύκλωση.

Την περασμένη Τρίτη ξεκίνησα τα τηλέφωνα στις εταιρίες ανακύκλωσης. Μετά από αποτυχημένες προσπάθειες 1 ώρας, ένας από αυτούς απάντησε! Έκλεισα λοιπόν ραντεβού για σήμερα το πρωί στις 9 στις εγκαταστάσεις της Αρχιμήδης Νεονάκης Α.Ε στον Ασπρόπυργο. Ευτυχώς, η συγκεκριμένη εταιρία έχει εύκολη πρόσβαση μέσω της Αττικής Οδού (500 μέτρα από την έξοδο 4 προς Ασπρόπυργο) γιατί αλλιώς ακόμα θα έτρεχα στους χωματόδρομους της Ανατολικής Αττικής.

Έφτασα εκεί κατά τις 8:45 και περίμενα μαζί με άλλους 4-5 που είχαμε ραντεβού την ίδια ώρα. Κατά τις 9 μας έβαλαν μέσα. Στις 9:20 είχα τελειώσει.

Η διαδικασία ήταν απλή:

• Ζυγίζουν το αυτοκίνητο και σου δίνουν απόδειξη παραλαβής.
• Καταγράφουν τον αριθμό πλαισίου του αυτοκινήτου για να τον συγκρίνουν με αυτόν που αναγράφεται στην άδεια κυκλοφορίας.
• Αφαιρούν τις πινακίδες.
• Σημειώνουν με σπρέυ τον αριθμό κυκλοφορίας πάνω στο καπώ.
• Φορτώνουν τα αυτοκίνητα σε νταλίκες για να τα μεταφέρουν στο χώρο καταστροφής.
• Ταυτόχρονα, στη γραμματεία, καταχωρούν τα στοιχεία σου και του αυτοκινήτου σου στο on-line σύστημα της ΕΔΟΕ και σου δίνουν αποδεικτικό παραλαβής προς ανακύκλωση.

Τα απαραίτητα δικαιολογητικά είναι:

• Αριθμός δελτίου ταυτότητας.
• Άδεια κυκλοφορίας (χωρίς ένδειξη παρακράτησης κλπ).
• Απόδειξη πληρωμής τελών κυκλοφορίας τρέχοντος έτους.

Σύμφωνα με τη γραμματεία, μέσα σε 10 μέρες θα παραλάβω με κούριερ την βεβαίωση καταστροφής. Με αυτήν θα πρέπει να πάω στη Νομαρχία για τα περαιτέρω…

Όταν ανακοινώθηκαν οι επικείμενες εκλογές, φοβήθηκα πως θα πάγωνε το μέτρο της απόσυρσης που είχε μόλις αναγγελθεί. Τελικά όπως φαίνεται τα συμφέροντα ήταν μεγάλα και η απόσυρση δεν πάγωσε. Το παραθυράκι στο νόμο βρέθηκε με τη μορφή «Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου».

Ωστόσο, η διαδικασία κόλλησε για λίγο καιρό. Στις 16-9-2009 υπογράφτηκε η Π.Ν.Π. από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και λίγες μέρες μετά βγήκε στη δημοσιότητα η διαδικασία που θα ακολουθηθεί. Όμως το ΦΕΚ με την κοινή υπουργική απόφαση δεν εκδόθηκε και χωρίς αυτό δεν γίνεται τίποτα.

Αυτό έγινε εν’ τέλει χθες. Το ΦΕΚ 2082/28-9-2009 περιγράφει όλες τις απαραίτητες διαδικασίες που πρέπει να ακολουθηθούν. Λογικά, από αύριο το μέτρο ξεκινάει.

Απ’ ότι φαίνεται, το σαραβαλάκι μου μετράει μέρες…

Και πάνω που άρχιζα να γυροφέρνω στο μυαλό μου την ιδέα της αγοράς νέου αυτοκινήτου με έκπτωση λόγω απόσυρσης του παλιού, προκυρήχθηκαν οι εκλογές. Ο νόμος για την απόσυρση έμεινε στα λόγια και δεν πρόλαβε να περάσει από τη Βουλή.

Έτσι μείναμε με το… κλειδί (το παλιό) στο χέρι. Δεν μπορούσαν να περιμένουν κανα-δυό βδομάδες ακόμα;

Σήμερα το πρωί, στο δρόμο για τη δουλειά, δύο αυτοκίνητα αποφάσισαν ν’ «αγαπήσουν» το δικό μου.

Εκεί που ήμουν σταματημένος μαζί με πολλά άλλα αυτοκίνητα στο φανάρι, ήρθε μια μια κοπελιά με ένα Opel Astra και με χτύπησε από πίσω. Σαν να μην έφτανε αυτό, εξ’ αιτίας της δύναμης του χτυπήματος, το δικό μου αυτοκίνητο τσούλησε και χτύπησε το μπροστινό.

Ούτε το μπροστινό, ούτε το πίσω αυτοκίνητο έπαθαν τίποτε. Στο δικό μου όμως έπαθαν ζημιά και οι δύο προφυλακτήρες, μαζί με τις βάσεις από τα μπροστινά φώτα που πήραν μια ελαφριά κλίση προς τα πάνω.

Το ευτυχές είναι πως δεν είχα πρόβλημα με καμία από τις δύο οδηγούς. Ανταλλάξαμε τα στοιχεία μας και μέχρι το μεσημέρι είχαμε ήδη κάνει και τις απαιτούμενες δηλώσεις στις ασφαλιστικές εταιρίες μας.

Όπως και να ‘χει όμως, η μέρα μου χάλασε. Και μόνο η σκέψη πως θα πρέπει να μπλέξω με συνεργεία, ασφαλιστικές κλπ και μάλιστα για κάτι στο οποίο δεν έφταιγα, είναι αρκετή για να μου χαλάσει τη διάθεση. Σήμερα όλη μέρα αισθάνομαι χάλια. Ούτε όρεξη για δουλειά ούτε τίποτε.

Ας δω τα θετικά τουλάχιστον. Θα φτιαχτούν και κάτι γρατζουνιές στον προφυλακτήρα που είχα από παλιά.