blog.adamopoulos.net

Το διάβασα πριν λίγο στο blog του συνονόματου: Σήμερα είναι η 8η Ετήσια System Administrator Appreciation Day. Απ’ ότι φαίνεται, τα τελευταία 8 χρόνια, την τελευταία Παρασκευή του Ιουλίου είναι η μέρα που γιορτάζουμε εμείς οι System Administrators!

Είχα ήδη αρχίσει να γράφω πως ελπίζω σήμερα να πάρω λιγότερες βλακώδεις κλήσεις από χρήστες, όταν χτύπησε το τηλέφωνο:

«Έστειλα ένα mail και μου ήρθε ειδοποίηση πως δεν πήγε. Γιατί; Έχουμε πρόβλημα; Τι να κάνω τώρα;» Της ζήτησα να μου δείξει την περιβόητη ειδοποίηση και όπως ήταν αναμενόμενο, με μεγάλα γράμματα μπροστά στα μάτια της ήταν η φράση: «Το μήνυμα δεν παραδόθηκε λόγω προβλήματος του παραλήπτη». Ααχ, τι να κάνεις, αυτά έχει η ζωή…

Υ.Γ. Τώρα που το σκέφτομαι, νομίζω πως ξέρω γιατί επιλέχτηκε η τελευταία Παρασκευή του Ιουλίου γι’ αυτή τη γιορτή. Είναι για να μας δίνει την ψευδαίσθηση πως αυτήν την μέρα οι χρήστες θα κάνουν λιγότερες κλήσεις ως ένδειξη σεβασμού και ευγνωμοσύνης προς το SysAdmin τους. Στην πραγματικότητα βέβαια αυτό συμβαίνει γιατί είναι η μέρα που οι περισσότεροι φεύγουν με άδεια…

Στην εταιρία που δουλεύω, ένας από τους διευθυντές θα χρειαστεί πρόσβαση στο internet για το φορητό υπολογιστή του κατά τη διάρκεια των διακοπών του που ξεκινούν σε λίγες ημέρες.

Η λύση που του προτείναμε και τελικά υλοποιήσαμε ήταν η προμήθεια ενός συμβολαίου Vodafone Mobile Connect μαζί με ένα Huawei E220 HSDPA 3G USB Modem.

Πριν λίγο τελείωσα με την εγκατάσταση του και τις δοκιμές στον υπολογιστή και οφείλω να ομολογήσω πως έμεινα κατάπληκτος με την απλότητα και την ευκολία της εγκατάστασης αλλά και της λειτουργίας του.

Αυτό που με εντυπωσίασε δεν ήταν η ταχύτητα σύνδεσης στο internet. Στο γραφείο καλυπτόμαστε με δίκτυο 3G κι έτσι η ταχύτητα ήταν πολύ καλή στα 3,6ΜΒit αλλά ξέρω πως δεν ισχύει το ίδιο σε όλη την Ελλάδα, ούτε καν σε όλη την Αθήνα.

Ούτε το κόστος της υπηρεσίας με εντυπωσίασε (το αντίθετο μάλιστα). Την θεωρώ πανάκριβη. Για παράδειγμα, για 80MB όγκου κίνησης το μήνα πρέπει να πληρώνει κάποιος πάγιο 35 ευρώ το μήνα! Και αυτό όχι μόνο για τα προγράμματα της Vodafone. Και η Wind και η Cosmote έχουν σχεδόν πανομοιότυπες χρεώσεις με αυτήν.

Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν ο σχεδιασμός και η φιλοσοφία λειτουργίας του USB Modem της Huawei.

Κατ’ αρχήν το μέγεθος του είναι λίγο μικρότερο από ένα πακέτο τσιγάρα, με όμορφες καμπύλες, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες. Έχει ένα LED που αλλάζει χρώμα ανάλογα με την κατάσταση λειτουργίας του, την υποδοχή για την κάρτα SIM στο πλάι του και συνδέεται στον υπολογιστή με ένα καλώδιο USB. Μάλιστα στη συσκευασία δίνει 2 καλώδια USB. Το ένα με το κλασικό μήκος των 2m και το άλλο με μήκος 15cm, ιδανικό για χρήση σε φορητό υπολογιστή.

Το πιο εντυπωσιακό όμως ήταν το παρακάτω: Ανοίγοντας τη συσκευασία παρατήρησα πως δεν συνοδευόταν από κάποιο CD εγκατάστασης αλλά μόνο από ένα μικρό manual. Αφού το διάβασα, η αρχική μου απορία αντικαταστάθηκε από ένα χαμόγελο: ότι χρειαζόταν βρισκόταν ήδη… μέσα στο modem! Τοποθέτησα την κάρτα SIM στη συσκευή και μετά τη συνέδεσα σε μια θύρα USB του υπολογιστή. Τα Windows αναγνώρισαν τη νέα συσκευή, όχι μόνο ως modem αλλά και ως… USB Disk, μέσα στο οποίο βρίσκεται το πρόγραμμα της Vodafone για τη διαχείριση της σύνδεσης! Έτσι απλά, μέσα σε 2 λεπτά, χωρίς καμία εγκατάσταση λογισμικού η σύνδεση ήταν «up and running»! Μακάρι να ακολουθούσαν κι άλλοι κατασκευαστές συσκευών το ίδιο μοντέλο!

Η εγκατάσταση και οι δοκιμές έγιναν σε Windows XP. Με ένα πρόχειρο διάβασμα είδα πως το modem υποστηρίζει και τις υπόλοιπες εκδόσεις Windows (και τα Vista), το Mac OS X (από το 10.2.6 και μετά) και το Linux. Γι’ αυτά όμως θα πρέπει να κατεβάσουμε μόνοι μας τους απαραίτητους drivers. Τι να γίνει, κανείς δεν είναι τέλειος.

Εδώ και λίγες μέρες απολαμβάνω κι εγώ υπηρεσίες γρήγορου internet και φθηνής τηλεφωνίας. Οι προσπάθειες μου ξεκίνησαν τον περασμένο Οκτώβρη με την ατυχή έμπνευση να εμπιστευθώ τη Vivodi. Ευτυχώς κατάλαβα το λάθος μου πριν κάνω μακροχρόνια δέσμευση μαζί της. Από τότε είπα να το ψάξω καλύτερα πριν καταλήξω κάπου.

Έτσι λοιπόν, οι διαθέσιμες προτάσεις για γρήγορο internet και φθηνή τηλεφωνία είναι:

Tellas Zisto: Δίνει ADSL με ταχύτητα μέχρι 4MBit και τηλεφωνία με απεριόριστες δωρεάν αστικές-υπεραστικές κλήσεις. Το μηνιαίο κόστος του είναι 46.95 ευρώ. Η ενεργοποίηση γίνεται δωρεάν και παρέχεται ADSL Router.
Είναι το πρώτο πακέτο του είδους του που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα αλλά τώρα πια είναι το ακριβότερο και με τη χαμηλότερη ταχύτητα. Φυσικά και δεν το προτίμησα.

On Telecoms Όλα σε Ένα: Δίνει ADSL με ταχύτητα μέχρι 10MBit, τηλεφωνία χωρίς χρονοχρέωση και δυνατότητα προβολής ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων. Το μηνιαίο κόστος του είναι 35.00 ευρώ. Το κόστος ενεργοποίησης της υπηρεσίας είναι 65.00 ευρώ και παρέχεται ADSL router και ψηφιακός τηλεοπτικός αποκωδικοποιητής.
Αυτό ήταν το πρώτο πακέτο 3play που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα. Δεν το προτίμησα για πολλούς λόγους: Πρώτα απ’ όλα τη χρέωση (0,09 ευρώ ανά κλήση) στις τηλεφωνικές κλήσεις. Μετά, το εφ’ άπαξ τέλος ενεργοποίησης των 65.00 ευρώ. Τέλος, δεν μου ενέπνευσε εμπιστοσύνη ως εταιρία μιας και στις διαφημίσεις της δεν αναφέρει ξεκάθαρα πως οι τηλεφωνικές κλήσεις ΔΕΝ είναι δωρεάν. Και σαν να μην έφταναν αυτά, έχουν ήδη ακουστεί παράπονα για τρύπες ασφαλείας στον εξοπλισμό τους και στον τρόπο λειτουργίας του (πχ όλοι οι χρήστες έχουν το ίδιο username και password και μάλιστα χωρίς να μπορούν να το αλλάξουν).

Vivodi Telefonet+: Δίνει ADSL με ταχύτητα μέχρι 10MBit και τηλεφωνία με απεριόριστες δωρεάν αστικές-υπεραστικές κλήσεις ενώ παρέχονται 2 τηλεφωνικές γραμμές. Το μηνιαίο κόστος του είναι 35.00 ευρώ. Το κόστος ενεργοποίησης είναι 17.85 ευρώ, ενώ παρέχεται ADSL router.
Στη Vivodi έκανα την πρώτη μου απόπειρα απεμπλοκής από τον ΟΤΕ αλλά το αποτέλεσμα ήταν το λιγότερο απογοητευτικό. Από άποψη ταχύτητας internet δεν έχω κανένα παράπονο. Δεν μπορώ όμως να πω το ίδιο για τις υπηρεσίες τηλεφωνίας και την υποστήριξη της. Πρέπει να είναι η χειρότερη και με διαφορά! Το βασικό της πρόβλημα πρέπει να είναι η επιλογή του router που παρέχει και επιβάλει να χρησιμοποιούμε. Για να εξηγήσω λίγο καλύτερα, όταν έχουμε γραμμή από τη Vivodi, οι τηλεφωνικές συσκευές μας συνδέονται στο router που λειτουργεί και ως VoIP gateway. Αν για κάποιο λόγο δεν λειτουργεί σωστά ο router, εκτός από internet δεν έχουμε και τηλέφωνο. Το κακό είναι βέβαια πως το συγκεκριμένο router που δίνει η Vivodi έχει την τάση να κολλάει πολύ εύκολα και μάλιστα πολλές φορές να χρειάζεται την παρέμβαση της τεχνικής υποστήριξης για να επανέλθει σε σωστή λειτουργία. Έλα όμως που το άλλο μεγάλο της πρόβλημα είναι η τεχνική υποστήριξη! Ο μέσος χρόνος αναμονής στο τηλέφωνο είναι 30 λεπτά (και μάλιστα σε γραμμή με χρέωση)! Αφού λοιπόν τα έπαθα αυτά, αποφάσισα να σβήσω τη Vivodi από τους υποψήφιους παρόχους για τη γραμμή μου.

Vivodi CableTV: Δίνει ADSL με ταχύτητα μέχρι 20MBit, τηλεφωνία με απεριόριστες δωρεάν αστικές-υπεραστικές κλήσεις και δυνατότητα προβολής ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων. Το μηνιαίο κόστος του είναι 65.00 ευρώ. Το κόστος ενεργοποίησης της υπηρεσίας είναι 60.00 ευρώ, το κόστος εγκατάστασης είναι 53.55 ευρώ και παρέχεται ADSL router και ψηφιακός τηλεοπτικός αποκωδικοποιητής.
Δεν θα πω πολλά πράγματα εδώ. Απλά διαβάστε τι έγραψα παραπάνω για το πακέτο Vivodi Telefonet+. Ισχύουν όλα αυτούσια.

Net One: Δίνει ADSL με ταχύτητα μέχρι 10MBit και τηλεφωνία με απεριόριστες δωρεάν αστικές-υπεραστικές κλήσεις. Το μηνιαίο κόστος του είναι 37.90 ευρώ. Το κόστος ενεργοποίησης της υπηρεσίας είναι 50.00 ευρώ και παρέχεται ADSL Router με εφάπαξ κόστος 10.00 ευρώ.
Η Net One είναι ο πιο πρόσφατος παίκτης στην κατηγορία 2play. Το web site της είναι στημένο πολύ καλά και δεν αφήνει περιθώρια για παρανοήσεις σχετικά με τις υπηρεσίες και τις χρεώσεις της. Μάλιστα εδώ και λίγο καιρό έχει επίσημη παρουσία στο ADSLgr.com με forum υποστήριξης. Το μειονέκτημα της – για μένα – είναι πως η τηλεφωνία της δουλεύει με τον ίδιο τρόπο όπως αυτή της Vivodi (VoIP με τα τηλέφωνα να συνδέονται πάνω στο router). Το καλό είναι πως ο router που δίνουν είναι καλύτερος από αυτόν της Vivodi και – λογικά – δεν θα έχει τα ίδια προβλήματα. Σαν εταιρία είναι όμως πολύ νέα στο χώρο των «οικιακών» πελατών και φοβήθηκα πως οι πρώτοι πελάτες τους θα έπαιζαν άθελα τους το ρόλο του beta tester. Γι ‘αυτό το λόγο, αλλά κυρίως λόγω του θέματος με το VoIP και το router (η αντίστοιχη εμπειρία με τη vivodi ήταν τραυματική), φοβήθηκα να δεσμευτώ σε αυτήν και δεν την προτίμησα.

forthnet 2play: Δίνει ADSL με ταχύτητα μέχρι 10MBit και τηλεφωνία με απεριόριστες δωρεάν αστικές-υπεραστικές κλήσεις. Το μηνιαίο κόστος του είναι 39.90 ευρώ. Η ενεργοποίηση γίνεται δωρεάν και παρέχεται ADSL Router.
Αυτή μου φάνηκε ως η λιγότερο κακή επιλογή σε σχέση με τις προηγούμενες εταιρίες που ανέφερα.

Έτσι, ένα ωραίο απόγευμα στις αρχές του Απρίλη, έκανα την αίτηση για εγγραφή στο forthnet 2play. Έκανα την αίτηση σε ένα κατάστημα ΠΛΑΙΣΙΟ στις 4/4/2007. Από τότε, άρχισα να κοιτάζω καθημερινά στο site της forthnet την πορεία της αίτησης μου.

Για δέκα ημέρες δεν υπήρχε τίποτα νεώτερο. Μετά είδα να αναφέρεται πως η αίτηση μου καταχωρήθηκε στη forthnet στις 13/4/2007 και πως την ίδια μέρα προωθήθηκε στον ΟΤΕ. Αναφερόταν δε ως πιθανή ημερομηνία ενεργοποίησης η 2/5/2007. Συνέχισα να ελέγχω το site καθημερινά μήπως και γίνει κάποια αλλαγή αλλά αυτό δεν έγινε.

Ταυτόχρονα, άρχισα να διαβάζω καθημερινά τις σχετικές συζητήσεις στο forum του ADSLgr.com. Ομολογώ πως πολλές φορές τρόμαξα διαβάζοντας τι τραβάνε άλλοι που περιμένουν μήνες ολόκληρους να ενεργοποιηθεί η σύνδεση τους. Άλλες πάλι φορές οι ελπίδες μου αναπτερώνονταν βλέποντας κάποιους να ενεργοποιούνται την προβλεπόμενη μέρα.

Μια εβδομάδα πριν από την προβλεπόμενη ημέρα ενεργοποίησης, συνειδητοποίησα πως ο ADSL router που δίνει η forthnet δωρεάν στους νέους συνδρομητές δεν είχε έρθει ακόμα. Επικοινώνησα με τη forthnet και μου έδωσαν τον κωδικό φορτωτικής και μετά από μερικές προσπάθειες επικοινωνίας με την εταιρία ταχυμεταφορών, συνεννοήθηκα μαζί τους και είχα το router στα χέρια μου το πρωί της 2/5/2007.

Εννοείται πως εκείνο το πρωί η αγωνία μου είχε κορυφωθεί. Από τη δουλειά, έπαιρνα τηλέφωνο στον αριθμό του σπιτιού κάθε λίγο και λιγάκι. Κάποια στιγμή από τις 11 και μετά, άρχισε να βγάζει ήχο κατηλειμένου και λίγο αργότερα να μην καλεί καθόλου. Σκέφτηκα πως αυτό ήταν καλό δείγμα γιατί σήμαινε πως οι εργασίες στη γραμμή μου είχαν αρχίσει. Λίγο πριν τις 5 το απόγευμα που ήρθε και το πολυαναμενόμενο SMS από τη forthnet με το νέο username και password, δεν έβλεπα την ώρα να σχολάσω και να γυρίσω σπίτι.

Έφτασα και όντως η γραμμή ήταν ενεργή! Αποσυνέδεσα το Netmod (η γραμμή είχε μετατραπεί από τη forthnet, από IDSN σε PSTN) και δοκίμασα το τηλέφωνο. Δούλευε μαι χαρά. Μετά είχε σειρά το ADSL. Στην αρχή δοκίμασα το παλιό μου ADSL router, ένα USRobotics 9106. Στις τεχνικές του προδιαγραφές ανέφερε πως υποστηρίζει ADSL και ADSL2 με ταχύτητες μέχρι 12MBit. Όταν το δοκίμασα όμως κατάφερε να συνδεθεί μόνο στα 8250kbps. Μόλις όμως συνέδεσα το router της forthnet, ένα USRobotics 9112 (που υποστηρίζει και ADSL2+), συνδέθηκε αμέσως στα 10MBit.

Αμέσως άρχισα τις δοκιμές. Μέχρι τώρα έχω παρατηρήσει πως η πραγματική ταχύτητα κυμαίνεται μεταξύ των 5 και 10MBit, ανάλογα με τον τρόπο του download, το site, τη μέρα και την ώρα της δοκιμής. Δεν ξέρω αν αυτό συνεχιστεί για καιρό ή είναι κάτι πρόσκαιρο αλλά μέχρι τώρα δεν έχω παράπονο.

Τέλος, σε ότι αφορά την τηλεφωνία, πάλι δεν έχω παράπονο. Μόνο τις πρώτες 2 ημέρες δεν μπορούσαν να μας καλέσουν από σταθερά ΟΤΕ αλλά γι’ αυτό δεν έφταιγε η forthnet αλλά ο ίδιος ο ΟΤΕ που καθυστέρησε να ενημερώσει την database του.

γιώργος

Διάβασα σήμερα το πρωί στο blog της HelpJet για ένα προγραμματάκι που νομίζω πως μπορεί να μου φανεί πολύ χρήσιμο στο μέλλον. Πρόκειται για το CrossLoop, ένα πρόγραμμα για απομακρυσμένο έλεγχο υπολογιστών μέσω Internet.

Κατά καιρούς έχει χρειαστεί να βοηθήσω φίλους και γνωστούς με προβλήματα στον υπολογιστή τους. Δεν είναι όμως πάντα εύκολο να πάω να δω το πρόβλημα τους από κοντά, αλλά ούτε και μπορούν όλα τα προβλήματα να λυθούν από το τηλέφωνο.

Μια καλή λύση είναι τα προγράμματα με τα οποία μπορείς να δεις την οθόνη του άλλου και να ελέγξεις το πληκτρολόγιο και το ποντίκι του μέσω δικτύου. Με αυτόν τον τρόπο μπορείς να δεις εύκολα το πρόβλημα και τα τυχόν μηνύματα λάθους που βγάζει, αλλά και να κάνεις μόνος σου τις απαραίτητες ρυθμίσεις για να το διορθώσεις.

Το κακό με τα προγράμματα αυτά (πχ VNC ή Remote Desctop Connection) είναι πως για να δουλέψουν πρέπει να έχεις φροντίσει να ρυθμίσεις σωστά το Firewall ή/και το Router του υπολογιστή στον οποίο θέλεις να συνδεθείς. Φυσικά, αυτό στο 99% των περιπτώσεων είναι δύσκολο έως αδύνατο.

Σε αυτό ακριβώς διαφέρει το CrossLoop. Χρησιμοποιεί το πρωτόκολλο TightVNC για τον απομακρυσμένο έλεγχο του υπολογιστή μόνο που το χρησιμοποιεί μέσω HTTP Tunneling και 128-bit Blowfish Encryption. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί και περνάει από Proxies/Firewalls/Routers χωρίς να χρειάζονται ρυθμίσεις.

Επιπλέον, για να μπορέσεις να συνδεθείς και να ελέγξεις κάποιον υπολογιστή πρέπει να σου το επιτρέψει ο χρήστης του, δίνοντας σου ένα 12-ψήφιο κωδικό. Έτσι αποφεύγουμε τους προβληματισμούς του τύπου «αν βάλω αυτό το πρόγραμμα που μου ζητάει ο Γιώργος, θα μπορεί μετά να μπαίνει όποτε θέλει και να βλέπει τι κάνω εγώ στο PC μου;» Όχι, δεν θα μπορώ, αν δε με «προσκαλέσεις» εσύ πρώτα.

Η χρήση του είναι απλή: αυτός που θέλει να δώσει πρόσβαση του υπολογιστή του στον άλλο, τρέχει το πρόγραμμα και κάνει κλικ στο «host». Βλέπει τότε ένα 12-ψήφιο κωδικό, τον οποίο πρέπει να πει στον άλλο. Μετά, πατάει το κουμπί «Connect».

Στη συνέχεια, αυτός που θέλει να ελέγξει τον υπολογιστή του άλλου, ανοίγει το πρόγραμμα, κάνει κλικ στο «Join» και πληκτρολογεί τον 12-ψήφιο κωδικό που πήρε από τον άλλο. Μετά, πατάει κι αυτός το «Connect» και ξεκινάνε…

Απλό φαίνεται, έτσι; Εγώ θα το δοκιμάσω στην πρώτη ευκαιρία.

Δεν είναι το μόνο ή έστω το πρώτο πρόγραμμα που κάνει αυτήν τη δουλειά, είναι όμως πανεύκολο στη χρήση και μικροσκοπικό (το αρχείο εγκατάστασης είναι μόλις 964KB ενώ μετά την εγκατάσταση πιάνει περίπου 2.5MB). Το μόνο ίσως μειονέκτημα του είναι πως το μόνο λειτουργικό σύστημα που υποστηρίζεται είναι τα Windows.

γιώργος

Σήμερα το πρωί ανοίγοντας το mail στη δουλειά κατακλύστηκα με το συνηθισμένο πρωινό πλήθος από spam, ανέκδοτα και φωτογραφίες από γνωστούς, φίλους (και άλλους)…

Ένα από αυτά είχε ένα μικρούλι (3MB – γλουπς!) αρχείο powerpoint με μερικές εκπληκτικές αεροφωτογραφίες από διάφορα μέρη της γης. Από τις λεζάντες που τις συνόδευαν είδα πως ήταν όλες του ίδιου φωτογράφου, του Yann Arthus-Bertrand.

Με λιγάκι ακόμα ψάξιμο βρήκα πως ο συγκεκριμένος φωτογράφος έχει στο site του αυτές και ακόμα περισσότερες φωτογραφίες, εκπληκτικής αισθητικής με παρόμοιο θέμα («Earth from Above») και μάλιστα μας δίνει τη δυνατότητα να τις κατεβάσουμε και σαν wallpapers (!) αν και δυστυχώς σε ανάλυση μόλις 1024×768.

Το site με τις photo είναι το: Earth from Above ενώ εδώ μπορούμε να δούμε περισσότερα γι’ αυτόν και τη δουλειά του.

Πριν από λίγο μπήκα στο site του Nick Iliadis, δημιουργού του wordpress theme που χρησιμοποιώ αυτόν τον καιρό, για να δω αν έχει κάποιο update γι’ αυτό. Δεν έχει, αλλά είδα κάτι άλλο, πολύ ενδιαφέρον, που σκέφτηκα να μεταφέρω εδώ. Το νέο δημιούργημα του Nick είναι το www.smplr.com. Όπως γράφει ο ίδιος στο blog του:

Last night i realized that i hated my start page. I usually used my blog as my home page, which is silly, because i dpn’t want to read it over and over. So, i decided that i needed a new one. But me being me, I didn’t want to use anything that was already out there, and i made my own. Hence smplr.com.

Check it out, use it as your homepage, or not, whatever. I’m going to be adding more links to the menu in the next few days, but aside from that, that’s it. Nice and simple.

Είναι δηλαδή ένα site που έφτιαξε ο ίδιος τον εαυτό του, για να το χρησιμοποιεί ως αρχική σελίδα στον web browser του. Είναι πολύ λιτό και γρήγορο και επιτρέπει να κάνουμε αναζήτηση στο google ή να διαλέξουμε κάποιο από μερικά έτοιμα link.

Εμένα πάντως μ’ αρέσει!