blog.adamopoulos.net

Όσοι από εμάς είναι κάτοχοι κάποιου TV Tuner για Mac που να χρησιμοποιεί την εφαρμογή EyeTV της Elgato, εδώ και λίγες μέρες μπορούμε να βλέπουμε τηλεόραση στο iPhone μας μέσω αυτού!

Εδώ και λίγο καιρό, στην έκδοση 3 του EyeTV for Mac είχε προστεθεί η δυνατότητα να λειτουργεί ως streaming server για το iPhone, είτε για τα video που έχουμε ήδη γράψει με αυτό, είτε για Live TV! Για να λειτουργήσει όμως, έπρεπε να αγοράσουμε μέσω του iTunes App Store, την εφαρμογή EyeTV for iPhone με κόστος 4 ευρώ.

Αρχικά η εφαρμογή αυτή λειτουργούσε τόσο μέσω σύνδεσης Wi-Fi όσο και μέσω 3G για το iPhone. Αργότερα όμως, εξαιτίας παραπόνων της AT&T η Apple ζήτησε από την Elgato να «κόψει» τη δυνατότητα streaming μέσω 3G και έτσι η έκδοση του EyeTV for iPhone που κυκλοφορεί αυτήν την στιγμή παίζει μόνο μέσω Wi-Fi.

Εδώ και λίγες μέρες όμως, υπάρχει κι άλλη λύση. Η Elgato έφτιαξε μια Web App για το iPhone που κάνει το ίδιο πράγμα με την εφαρμογή της με τη διαφορά πως, αφού παίζει μέσω του Mobile Safari δεν έχει πια τον περιορισμό του Wi-Fi αλλά παίζει και μέσω 3G! Επιπλέον, είναι και δωρεάν!

Για να δουλέψει, αρχικά πρέπει να κάνουμε update στη νέα έκδοση 3.3 του Elgato EyeTV for Mac. Μετά, δημιουργούμε ένα username & password και ενεργοποιούμε την υπηρεσία.

Τέλος, ανοίγουμε στο Mobile Safari στο iPhone μας τη σελίδα: https://live3g.eyetv.com, δίνουμε το username & password μας και διαλέγουμε το κανάλι που θέλουμε να δούμε!

Εδώ και καιρό είχα αγοράσει ένα Elgato EyeTV Hybrid για το Mac Mini μου, αλλά το χρησιμοποιούσα ελάχιστα. Να που τώρα βρέθηκε και γι’ αυτό μια χρήση!

Δοκίμασα τη web εφαρμογή πριν από λίγο.

Με σύνδεση Wi-Fi, είτε μέσω internet, είτε στο ίδιο δίκτυο με το Mac, η ποιότητα της εικόνας είναι πολύ καλή και το βίντεο παίζει ομαλά χωρίς διακοπές.

Με σύνδεση μέσω του δικτύου της κινητής τηλεφωνίας, η ποιότητα της εικόνας είναι ελαφρώς χειρότερη αλλά ανεκτή. Φυσικά, όλα εξαρτώνται από την ποιότητα της σύνδεσης.

Για παράδειγμα, την πρώτη φορά που το δοκίμασα στο δίκτυο της Vodafone, στα μέσα της δοκιμής η σύνδεση έκανε fall back από 3G σε GPRS με αποτέλεσμα το video να «κομπιάζει» τόσο που καθιστούσε τη χρήση της εφαρμογής αδύνατη. Αυτό δεν μου προκάλεσε μεγάλη εντύπωση. Ενάμιση χρόνο τώρα στο δίκτυο της Vodafone έχω αρχίσει να συνηθίζω στο άθλιο 3G σήμα τους.

Σε δεύτερη δοκιμή, σε άλλη τοποθεσία, με σταθερά καλό σήμα 3G, η ποιότητα του video ήταν ικανοποιητική και συνεχής, χωρίς σπασίματα και διακοπές.

Αξίζει να σημειωθεί πως, αν στο Mac μας έχουμε και ένα Elgato turbo.264 HD USB Encoder/Accelerator, τότε η εφαρμογή το χρησιμοποιεί αυτόματα για να κάνει adaptive compression ανάλογα με την ταχύτητα της σύνδεσης μας.

Οι διαθέσιμοι μέθοδοι για να τρέξουμε εφαρμογές Windows σε υπολογιστή Mac είναι μέσω Dual Boot, μέσω Virtualization, μέσω συνδυασμού των δύο προηγούμενων και μέσω Emulation. Παρακάτω εξηγώ πως δουλεύει ο κάθε τρόπος.

1. Dual Boot

Ο δίσκος του υπολογιστή χωρίζεται σε 2 μέρη (partitions) και μπαίνει ένα λειτουργικό στο καθένα. Κατά την εκκίνηση του υπολογιστή, διαλέγουμε ποιο από τα 2 θα φορτωθεί.

Υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή Intel. Δεν υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή PowerPC G3, G4 ή G5.

Υπέρ:

• Τρέχουμε τα Windows σε full ταχύτητα.

Κατά:

• Πρέπει να κάνουμε restart για να εναλλάσσουμε τα 2 λειτουργικά.
• Πρέπει να έχουμε άδεια χρήσης των Windows.

Διαδικασία εγκατάστασης:

• Τρέχουμε το πρόγραμμα Boot Camp που περιλαμβάνεται στο Mac OS X.
• Αυτό μας ρωτάει πόσο χώρο του δίσκου θέλουμε να διαθέσουμε στα Windows και φτιάχνει ένα partition ειδικά γι αυτά (δεν διαγράφει το υπάρχον partition του Mac OS X, το κάνει resize).
• Μετά, μας ζητάει να βάλουμε στο drive το CD των Windows (XP ή Vista), κάνει restart και ξεκινάει την εγκατάσταση.
• Στο τέλος της εγκατάστασης, αφού μπούμε στα Windows, βάζουμε στο drive το dvd του Mac OS και αυτό εγκαθιστά τους απαραίτητους drivers (κάρτας γραφικών, ήχου κλπ).
• Από τώρα και στο εξής, κάθε φορά που εκκινούμε το Mac, κρατώντας πατημένο το ALT μπορούμε να επιλέξουμε ποιό λειτουργικό θα ξεκινήσει (αν δεν πατήσουμε τίποτε, θα ξεκινήσει το Mac OS X).

2. Virtualization

Με τη βοήθεια μιας ειδικής εφαρμογής δημιουργούμε έναν εικονικό υπολογιστή που τρέχει Windows. Οι εφαρμογές για virtualization σε Mac OS X είναι οι:

• Sun VirtualBox (είναι Open Source και διανέμεται δωρεάν)
• VMWare Fusion (κοστίζει €68)
• Parallels Desktop (κοστίζει €54)

Το VMWare και το Parallels υποστηρίζουν και hardware acceleration σε κάποιο βαθμό. Και πάλι όμως δεν μπορούμε να παίξουμε βαριά παιχνίδια. Αυτή τη στιγμή το VMWare Fusion θεωρείται το καλύτερο από απόδοση και features με πολύ μικρή διαφορά όμως σε σχέση με το Parallels.

Υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή Intel. Δεν υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή PowerPC G3, G4 ή G5. Γι’ αυτούς υπήρχε παλιότερα το Microsoft Virtual PC for Mac αλλά έχει πλέον καταργηθεί. Το συγκεκριμένο ήταν άλλωστε αρκετά αργό κατά τη λειτουργία του και υποστήριζε ικανοποιητικά μόνο Windows 98 ή Windows 2000.

Υπέρ:

• Δεν χρειάζεται restart. Τρέχουμε εφαρμογές Windows δίπλα-δίπλα με εφαρμογές Mac OS X.

Κατά:

• Απαιτείται κάποια (αρκετή έως πολύ) επεξεργαστική ισχύ από τον υπολογιστή μας. Αυτό σημαίνει πως δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτήν τη μέθοδο για βαριές και απαιτητικές εφαρμογές Windows (πχ παιχνίδια).
• Πρέπει να έχουμε άδεια χρήσης των Windows.

Διαδικασία εγκατάστασης:

• Εγκαθιστούμε την εφαρμογή Virtualization.
• Ανοίγουμε την εφαρμογή, ορίζουμε πόση μνήμη και δίσκο θέλουμε να δεσμεύσει για το virtual λειτουργικό.
• Κάνουμε boot τον εικονικό υπολογιστή (Virtual Machine) και εγκαθιστούμε τα Windows σαν να ήταν κανονικός υπολογιστής.

3. Συνδυασμός Dual Boot & Virtualization

Με τη λύση αυτή, αν θέλουμε να κάνουμε κάτι απλό, ανοίγουμε το VMWare ή το Parallels μέσα από το Mac OS X και τρέχουμε τα προγράμματα Windows που χρειαζόμαστε. Αν πάλι θέλουμε να κάνουμε κάτι πιο απαιτητικό, κάνουμε restart και χρησιμοποιούμε τα Windows μόνα τους.

Υπέρ:

• Τα υπέρ των 2 ξεχωριστών λύσεων.
• Δεν χρειάζεται να στήσουμε τα Windows 2 φορές.

Κατά:

• Πρέπει να έχουμε άδεια χρήσης των Windows.
• Λειτουργεί μόνο σε συνεργασία με το VMWare ή το Parallels, όχι με το VirtualBox.

Διαδικασία εγκατάστασης:

• Αρχικά κάνουμε μια εγκατάσταση Dual-Boot Windows μέσω του Boot Camp.
• Μετά, ανοίγουμε το VMWare ή το Parallels και αντί να φτιάξουμε ένα νέο Virtual Machine του λέμε να χρησιμοποιήσει το partition του Boot Camp.

4. Emulation

Το WINE (τα αρχικά σημαίνουν: Wine Is Not an Emulator) είναι ένα Open Source Project με σκοπό τη μεταφορά του Win32 API σε περιβάλλον UNIX. Η εταιρία CodeWeavers, έχοντας σαν βάση το WINE, έχει αναπτύξει την εφαρμογή CrossOver Mac με την οποία μπορούμε να τρέχουμε προγράμματα Windows σε περιβάλλον Mac OS X.

Η εφαρμογή CrossOver Mac κυκλοφορεί σε 2 εκδόσεις. Η Standard έκδοση κοστίζει €37 και η Professional €64. Η βασική διαφορά τους είναι πως η Professional έκδοση υποστηρίζει και κάποια παιχνίδια Windows.

Υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή Intel. Δεν υποστηρίζονται οι υπολογιστές Mac με επεξεργαστή PowerPC G3, G4 ή G5.

Υπέρ:

• Τρέχουμε κατευθείαν τις Windows εφαρμογές μας στο Mac OS X.
• Δεν χρειάζεται να εγκαταστήσουμε Windows.

Κατά:

• Δεν είναι συμβατό με όλες τις εφαρμογές. Υποστηρίζονται (άλλες λιγότερο, άλλες περισότερο) οι εφαρμογές που βρίσκονται στη λίστα: CrossOver-Supported Windows Applications.

Διαδικασία εγκατάστασης:

• Εγκαθιστούμε την εφαρμογή CrossOver Mac.
• Ανοίγουμε την εφαρμογή.
• Βάζουμε το CD εγκατάστασης της εφαρμογής Windows που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε (πχ Office 2003 for Windows).
• Το CrossOver Mac αναγνωρίζει την εφαρμογή και την εγκαθιστά στο Mac OS X.
• Μπορούμε πλέον να ανοίγουμε την εφαρμογή μας κανονικά από το εικονίδιο της σαν να ήταν ένα οποιοδήποτε πρόγραμμα Mac OS X.

Τους τελευταίους μήνες με έχουν ρωτήσει 2 διαφορετικά άτομα τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να τρέξουν εφαρμογές Windows σε υπολογιστή Mac. Σκέφτηκα λοιπόν, να αντιγράψω την απάντηση μου στο blog, για να μπορεί να βρίσκεται πιο εύκολα στο μέλλον.

Σημειώνω πως, αυτά που γράφω είναι λίγο-πολύ κοινή γνώση. Δεν ανακάλυψα ξαφνικά τον τροχό. Απλώς τα συγκέντρωσα και τα έβαλα εδώ συμπυκνωμένα για ευκολότερη κατανάλωση.

Για 3η συνεχή χρονιά το MacHeist.com διαθέτει προς πώληση ένα πακέτο εφαρμογών για Mac OS X σε πολύ καλή τιμή. Συγκεκριμένα, στην τιμή των $39 μπορούμε να αγοράσουμε 10 εφαρμογές που κανονικά η συνολική τους αξία φτάνει τα $626 (αν οι συνολικές πωλήσεις ξεπεράσουν κάποια συγκεκριμένα νούμερα, στο πακέτο θα μπουν αυτόματα 3 επιπλέον εφαρμογές που ανεβάζουν την ονομαστική τιμή του πακέτου στα $975)!

Εκτός αυτού (και για απενοχοποιήσουμε τον καταναλωτικό εαυτό μας έχοντας την αίσθηση πως κάνουμε και κάτι καλό για το συνάνθρωπο μας) το 25% των κερδών θα διατεθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Ακούγεται τρομερή ευκαιρία και σε γενικές γραμμές είναι. Ωστόσο, δεν είναι απαραίτητα η τέλεια ευκαιρία για τον καθένα καθώς σίγουρα δεν έχουμε όλοι μας ανάγκη και τις 13 εφαρμογές. Για παράδειγμα, για ‘μένα το iSale, το Kinemac, το BoinxTV, το HitList και το Big Bang Board Games μου είναι λίγο ως πολύ άχρηστα. Έτσι, η συνολική ονομαστική τιμή του πακέτου για ‘μένα πέφτει στα $342. Και πάλι, τα $39 αντί για $342 είναι πολύ καλά, το παράδειγμα όμως δείχνει πως η πραγματική αξία του πακέτου είναι υποκειμενική.

Ταυτόχρονα, όπως και τα δύο προηγούμενα χρόνια, στα ξένα site & blog δίνουν και παίρνουν οι συζητήσεις σχετικά με το κατά πόσο συμφέρει τους developers να συμμετέχουν ή όχι στο MacHeist.

Οι επικριτές του λένε πως τελικά οι developers παίρνουν ψίχουλα για τις εφαρμογές τους, πως ο όγκος του support τόσο μεγάλου αριθμού νέων χρηστών αντισταθμίζει τα όποια κέρδη τους αλλά πιο σημαντικά, πως πέφτει κατακόρυφα η αξία των εφαρμογών τους.

Από την άλλη, οι περισσότεροι από τους developers που συμμετέχουν στο MacHeist μπορούν να εκμεταλευτούν στο έπακρο το hype και το Marketing που από μόνοι τους δεν θα έβλεπαν ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα. Είναι άλλωστε αξιοσημείωτο πως ο Gus Mueller, o developer του Acorn, πριν από 2 χρόνια ήταν ο μεγαλύτερος επικριτής του MacHeist 1, υποστηρίζοντας πως οι developers έπαιρναν πραγματικά ψίχουλα από τις πωλήσεις του πακέτου (η συμφωνία τότε ήταν ένα flat fee ανεξαρτήτως των συνολικών πωλήσεων του πακέτου). Φέτος όμως βλέπουμε το Acorn να περιλαμβάνεται στο πακέτο. Αυτό μάλλον σημαίνει πως η συμφωνία άλλαξε και πως πλέον θεωρεί πως τον συμφέρει να συμμετέχει με την εφαρμογή του.

Τέλος, ελπίζω το περσινό φιάσκο της Yazsoft να τους έγινε μάθημα: Στο MacHeist 2 η Yazsoft συμμετείχε με το Speed Download 4, έναν πολύ καλό Download Manager για Mac OS X. Ένα μήνα αργότερα, η Yazsoft κυκλοφόρησε το Speed Download 5 ως δωρεάν update για όλους τους πελάτες της ΕΚΤΟΣ από όσους το είχαν αγοράσει μέσω του MacHeist! Αυτοί θα έπρεπε να πληρώσουν κάποιο ποσό για την αναβάθμιση!

Μετά από τη διεθνή κατακραυγή που ακολούθησε, η Yazsoft έδωσε σε όλους το update δωρεάν. Αν το μεγαλύτερο όφελος από το MacHeist για ένα developer είναι η δωρεάν διαφήμιση, για τη Yazsoft ήταν τελικά όλη αρνητική! Ελπίζω λοιπόν να μην έχει κανείς άλλος κάποια τέτοια φαεινή ιδέα και φέτος!

Τέλος πάντων, αν δεν το έχετε κάνει ήδη (μιας και φαίνεται να είναι η είδηση της ημέρας παντού) ρίξτε μια ματιά στο MacHeist 3. Μπορεί κάποιες από τις εφαρμογές του πακέτου να σας ενδιαφέρουν…

Όπως έγραψα πριν από μερικές μέρες, πήρα πρόσφατα ένα Dell Mini 9. Το netbook ήρθε με προεγκατεστημένα τα ελληνικά Windows XP Home τα οποία (αφού πρώτα έπαιξα λίγο μαζί τους) αντικατέστησα με τα αγγλικά Windows XP Pro.

Έτσι κι αλλιώς, δεν μπορώ να πω πως εντυπωσιάστηκα από τις επιδόσεις του Dell στα Windows XP. Ειδικά αν ανοίγεις και χρησιμοποιείς ταυτόχρονα 2-3 εφαρμογές πρέπει να συμβιβαστείς με περιστασιακά «παγώματα» διάρκειας 1-2 δευτερολέπτων.

Φυλλομετρώντας το – πολύ καλό – forum του mydellmini.com είδα πως μπορούσα σχετικά εύκολα να αντικαταστήσω τα Windows XP με το Mac OS X 10.5 Leopard. Είπα λοιπόν να κάνω μια δοκιμή και δεν το μετάνιωσα.

Στην πράξη, το Mac OS X είναι ανέλπιστα σβέλτο στο Dell Mini. Ακόμα και εφαρμογές που τρέχουν από την SDHC, που είναι πιο αρκετά πιο αργή από τον SSD, ανοίγουν γρήγορα. Τέλος, είναι εντυπωσιακό το πως δεν κολλάει κατά το multitasking, σε αντίθεση με τα XP.

Από θέμα συμβατότητας του hardware, να τι λειτουργεί σωστά και τι όχι:

Τελικά, το μόνο πρόβλημα που συνάντησα ήταν πως ο δίσκος του Dell Mini 9 έχει μέγεθος 8GB. Η εγκατάσταση του Leopard 10.5.6 όμως χρειάζεται τουλάχιστον 8.5GB για να ολοκληρωθεί. Γι’ αυτό έκανα μια «παράκαμψη». Έκανα την εγκατάσταση σε έναν εξωτερικό σκληρό δίσκο USB και αφού ολοκληρώθηκε, αφαίρεσα κάποια μη αναγκαία πράγματα ώστε να μείνουν περίπου 6.5GB. Μετά, αντέγραψα τα πάντα στον 8GB δίσκο του Dell και πλέον δουλεύω από εκεί.

Τελικά, είμαι πολύ ικανοποιημένος με το Mac OS X στο Dell-άκι. Το μόνο του μειονέκτημα είναι τελικά ο μικρός του δίσκος. Σκέφτομαι σοβαρά την αντικατάσταση του με κάποιον μεγαλύτερο αλλά οι προδιαγραφές του είναι περίεργες (Half-Size Mini-PCIe) και δεν μπορείς να βρεις εύκολα κάτι φθηνό. Για παράδειγμα, βρήκα έναν στα 32GB αλλά μαζί με τα μεταφορικά η τιμή του φτάνει τα $150 και δεν έχω ακόμα καταφέρει να με πείσω πως αξίζει να τα δώσω.

Για τους πιο περίεργους, παρακάτω περιγράφω αναλυτικά, βήμα-βήμα τη διαδικασία που ακολούθησα για την εγκατάσταση. Με μια ματιά, η διαδικασία μπορεί να φαίνεται βουνό αλλά αυτό συμβαίνει επειδή τα έχω γράψει τόσο αναλυτικά. Στην πραγματικότητα, τα πράγματα είναι σχετικά απλά, ειδικά αν έχεις ξανακάνει 1-2 εγκαταστάσεις Mac OS X στη ζωή σου.

Βέβαια, η όλη διαδικασία έρχεται σε αντίθεση με έναν από τους λόγους που μ’ αρέσει το Mac OS X: «it just works» αλλά από την άλλη, μ’ αρέσει εξίσου πολύ και να μαστορεύω, οπότε όλα καλά.

—————–>< cut here ><—————–>< cut here ><—————–>< cut here ><—————–

Ξεκινάμε λοιπόν:

• Κατέβασα το αρχείο ISO που βρήκα στο MyDellMini.com
• Έγραψα το ISO σε CD. Χρησιμοποίησα το Disk Utility στο MacBook μου (στη θέση του μπορεί να χρησιμοποιηθεί το ImgBurn σε περιβάλλον Windows).
• Χρησιμοποιόντας ένα εξωτερικό USB DVD player έκανα boot με το CD που έφτιαξα από το ISO (κατά την εκκίνηση του Dell, πατάμε το 0 για να βγει το μενού επιλογής συσκευής boot).
• Αφού ολοκληρώθηκε το boot, έβγαλα το CD από το drive και έβαλα στη θέση του το original DVD του Mac OS X 10.5.6 Leopard.
• Στο prompt που ζητούσε από ποιο drive να ξεκινήσει, έγραψα 9f και πάτησα το enter (οι κωδικοί 80 & 81 είναι για τον/τους δίσκους και το 9f για το DVD).
• Ξεκίνησε η κανονική εγκατάσταση του Leopard.
• Πριν αρχίσω την διαδικασία εγκατάστασης πάτησα την επιλογή Disk Utility από το μενού στο πάνω μέρος της οθόνης.
• Διάλεξα τον εξωτερικό USB δίσκο.
• Επέλεξα την επιλογή 1 Partition και μετά πάτησα στο Options.
• Στο παράθυρο που εμφανίστηκε επέλεξα το GUID.
• Ως τύπο του Partition επέλεξα το HFS+ (journaled).
• Πάτησα το Apply για να δημιουργηθεί το partition και μετά έκλεισα το Disk Utility.
• Συνέχισα κανονικά την εγκατάσταση του Leopard.
• Πατώντας το κουμπί Customize επέλεξα να μην εγκατασταθούν άλλες γλώσσες πλην της αγγλικής, ούτε drivers εκτυπωτών, ούτε το X11.
• Αφού ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση, το Dell επαννεκίνησε.
• Έκανα ξανά boot από το μαγικό CD και όταν με ρώτησε από που θέλω να μπουτάρω, πάτησα το 81 (ο κωδικός για τον USB δίσκο μου) και μετά το -f (αυτό γίνεται γιατί αλλιώς μερικές φορές κολλάει το σύστημα).
• Αφού φορτώθηκε κανονικά το Leopard, άνοιξα το δισκάκι CD από το Finder και μέσα στο φάκελο DellMini9Utils βρήκα τα προγράμματα AboutThisMac και DellEFI.
• Έτρεξα το AboutThisMac. Αυτό κάνει το μενού Apple > About This Mac να δείχνει σωστά τα στοιχεία του Dell Mini.
• Έτρεξα το DellEFI. Αυτό εγκαθιστά τους σωστούς Drivers για VGA, WiFi, Bluetooth, webcam κλπ. Επιπλέον φτιάχνει το bootloader έτσι ώστε να μην χρειάζεται πλέον να κάνουμε boot από το CD αλλά να φορτώνεται κανονικά το λειτουργικό από το δίσκο.

Η βασική εγκατάσταση ήταν πλήρης. Το Mac OS ξεκινούσε κανονικά πλέον από το USB δίσκο. Το επόμενο στάδιο ήταν να μειώσω το μέγεθος του έτσι ώστε να χωράει στον 8GB SSD του Dell. Πριν από αυτό, έκανα ένα software update για να κατεβάσω τις τελευταίες ενημερώσεις του λειτουργικού.

• Εγκατέστησα το πρόγραμμα XSlimmer. Αυτό που κάνει είναι να ψάχνει τις εγκατεστημένες εφαρμογές και ν’ αφαιρεί από αυτές τα αρχεία υποστήριξης γλωσσών που δεν χρειαζόμαστε αλλά και τον κώδικα εκτέλεση για PowerPC (που επίσης δεν χρειαζόμαστε μιας και το Dell έχει επεξεργαστή intel).
• Πήγα στο φάκελο /Library/Desktop Pictures και διέγραψα τα wallpapers (εκτός από αυτό που χρησιμοποιώ).
• Πήγα στο φάκελο /System/Library/Speech/Voices και διέγραψα όλες τις φωνές εκτός από το «Fred».

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, ο χώρος έπεσε στα 6.5-7GB. Ακολούθως, ετοιμάστηκα ν’ αντιγράψω το λειτουργικό στον SSD:

• Άνοιξα το Disk Utility και φόρμαρα τον SSD όπως είχα κάνει και με τον USB (1 Partition, GUID, HFS+).
• Με τη βοήθεια του Carbon Copy Cloner αντέγραψα ολόκληρο το USB δίσκο στον SSD.
• Έκανα shutdown και αφαίρεσα το USB δίσκο.
• Έκανα ξανά boot από το CD και επέλεξα να ξεκινήσει το λειτουργικό από το δίσκο 80.
• Αφού φόρτωσε το λειτουργικό, έτρεξα ξανά το DellEFI για να προστεθεί ο bootloader στον SSD.
• Reboot και έτοιμο το μηχάνημα!
• Επειδή το 1GB ελεύθερου χώρου στο δίσκο δεν είναι αρκετό για πολλά-πολλά, έβαλα μια περισσευούμενη κάρτα SDHC των 8GB στον Card Reader του Dell και μετέφερα εκεί το home folder μου αλλά και αρκετές από τις εφαρμογές. Έτσι, κατάφερα να είμαι με 1GB χώρου στον SSD αν και έχω εγκατεστημένα τα OpenOffice 3, iPhoto, Firefox, Skype, Adium, 1Password και μερικές ακόμα εφαρμογές.

Σε περίπτωση περίπτωση που κάποιος επιχειρήσει κι αυτός κάτι ανάλογο, μην ξεχνάτε πως σε περίπτωση κολλήματος μια ματιά (και ίσως μια ερώτηση) στο mydellmini.com σίγουρα θα δώσει λύση.

Update!
(23/2/2009)

Ακολουθώντας τις ίδιες οδηγίες μ’ εμένα, το Gizmodo ανέβασε κι αυτό ένα άρθρο για την εγκατάσταση του Mac OS X στο Dell Mini 9!

Πριν 2 εβδομάδες, ο φίλος μου ο Δημήτρης που δουλεύει σε Vodafone shop με ενημέρωσε για μια ολιγοήμερη προσφορά της Vodafone για επιδότηση 300 ευρώ για όσους κάνουν μεταφορά του αριθμού τους από άλλη εταιρία κινητής τηλεφωνίας σε αυτήν. Λέγαμε εδώ και καιρό να να μεταφέρουμε τη σύνδεση του κινητού της Αναστασίας από τη Wind στη Vodafone κι έτσι είπαμε να επωφεληθούμε από την προσφορά. Τι κινητό να παίρναμε όμως με 300 ευρώ; Κι εγώ κι η Αναστασία έχουμε iPhone (το 3G εγώ, το απλό αυτή).

Ο Δημήτρης έδωσε (ως συνήθως) τη λύση: αντί για νέα συσκευή θα μας έδινε με 100 ευρώ διαφορά το netbook Dell Mini 9. Κανονικά η Vodafone το δίνει μόνο με σύνδεση Vodafone Mobile Connect και μάλιστα μόνο με 2ετές συμβόλαιο αλλά ο Δημήτρης «έκανε τα κόλπα του» και έτσι από την περασμένη Πέμπτη το Dell είναι στα χέρια μου.

Οι προδιαγραφές του είναι μέτριες σε σχέση με τα υπόλοιπα Netbook της αγοράς αλλά για 100 ευρώ δεν παραπονιέμαι!

Αναλυτικά, οι προδιαγραφές του είναι:

Μερικές από τις πρώτες μου εντυπώσεις:

Η οθόνη είναι καταπληκτική. Σε αυτό βοηθάει πως είναι τεχνολογίας LED. Η πρώτη επαφή μαζί του όμως είναι απογοητευτική γιατί η Dell έχει ενεργοποιήσει τη λειτουργία «Large Fonts» στα Windows. αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, η μισή οθόνη να καλύπτεται από εικονίδια, menubars, statusbars κλπ και ο ωφέλιμος χώρος να είναι απελπιστικά μικρός. Γυρίζοντας σε «Small Fonts» η οθόνη μεταμορφώνεται! Αναρωτιέμαι πόσοι από αυτούς που το αγοράζουν καταλαβαίνουν τι χάνουν.

Ο συνδυασμός του επεξεργαστή Atom με τα Windows XP δεν είναι ό,τι καλύτερο για multitasking. Ο Firefox ζοριζόταν με 3 tabs ανοιχτά και το windows update να εγκαθιστά patches στο background.

Τα πράγματα βελτιώθηκαν με προσθήκη ενός ακόμα GB μνήμης RAM. Με τις τιμές της RAM να έχουν πέσει τόσο, είναι κρίμα να μην δώσεις 20 ευρώ για ένα SoDIMM των 2GB για να αντικαταστήσεις αυτό που δίνει η Dell. Έκανα την αλλαγή το Σάββατο και η διαδικασία ήταν πανεύκολη: ένα μοναδικό πάνελ στο κάτω μέρος του Dell καλύπτει τη μνήμη, τον SSD, το bluetooth, το Wi-Fi και το HSDPA module.

Τα Windows XP είναι λίγο… στριμόκωλα στα 8GB του SSD. Μια βασική εγκατάσταση Windows XP Pro (μαζί με τα updates του) και OpenOffice αφήνει λιγότερα από 2GB ελεύθερο χώρο. Κανονικά νομίζω πως η Dell δίνει το Mini 9 με δίσκο 16GB (και 1.3MP webcam) στην έκδοση με τα XP. Φαντάζομαι πως η επιλογή των 8GB (και της webcam 0.3MP) έγινε από τη Vodafone.

Το HSDPA modem έχει ενσωματωμένο GPS! Για να ενεργοποιηθεί πρέπει να αντικαταστήσουμε τον προεγκατεστημένο Driver με ένα νεότερο, να αλλάξουμε το πρόγραμμα Vodafone Mobile Connect με αυτό που δίνει η Dell και φυσικά να βρούμε κάποιο πρόγραμμα για χάρτες. Το κακό είναι πως το GPS λειτουργεί μόνο αν τοποθετήσουμε κάρτα SIM. Οδηγίες εδώ κι εδώ.

Γενικότερα, η καλύτερη ίσως πηγή πληροφοριών για το Dell Mini είναι το MyDellMini.com.

Είναι σχετικά εύκολο να αντικαταστήσεις τα Windows XP στο Dell Mini 9 με… Mac OS X 10.5.6 Leopard και μάλιστα με drivers για όλα τα υπόσυστήματα του (VGA, Sound, Lan, Wi-Fi, Bluetooth, Webcam, Card Reader, HSDPA) εκτός του GPS.

Extra Bonus: το Mac OS X είναι πιο σβέλτο από τα XP, στο ίδιο ακριβώς hardware! Αλλά γι’ αυτό θ’ αναφερθώ εκτενέστερα σε επόμενη δημοσίευση…

Τον Ιανουάριο που μας πέρασε, η Apple ανακοίνωσε το Time Capsule, μια συσκευή που συνδυάζει ένα WiFi router ταχύτητας draft N με ένα σκληρό δίσκο 500GB ή 1TB που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αυτόματα backup σε συνδυασμό με την υπηρεσία Time Machine του Mac OS X 10.5 Leopard.

Το Time Machine ως ιδέα μου άρεσε πολύ από την αρχή και, σε συνδυασμό με ένα Maxtor OneTouch 4 USB 500GB δίσκο, το χρησιμοποιώ στο Mac Mini μου για να έχω αβίαστα, αβασάνιστα, αβάδιστα, backup για τα αρχεία μου.

Με την αγορά του MacBook όμως η χρήση του δεν ήταν τόσο βολική. Σπάνια χρησιμοποιώ το MacBook πάνω στο γραφείο μου κι έτσι η σύνδεση του μέσω USB με τον εξωτερικό δίσκο για να παίρνω backups δεν είναι και τόσο βολική.

Έτσι, από τη στιγμή που αποφάσισα να αγοράσω το MacBook, είχα σκοπό να το συνοδεύσω με ένα Time Capsule. Έτσι, θα είχα και γρήγορη ασύρματη δικτύωση και τακτικά backup χωρίς να χρειάζεται να θυμάμαι να συνδέω το MacBook στο USB δίσκο κάθε λίγο και λιγάκι. Δυστυχώς, όταν βρέθηκα στο Λονδίνο για να αγοράσω το MacBook δεν μπόρεσα να πάρω και ένα Time Capsule γιατί τότε είχε πρόβλημα διαθεσιμότητας.

Περίμενα λοιπόν να έρθει στην Ελλάδα. Στις 21/4/2008 τα Time Capsule έκαναν την εμφάνιση τους στο site του e-shop.gr, χάρη στην παρέμβαση ενός παλιού φίλου που δουλεύει εκεί. Αμέσως έβαλα παραγγελία για ένα, αυτό με τον 500GB δίσκο. Χθες το απόγευμα, σχεδόν ένα μήνα αργότερα με ειδοποίησαν και πήγα και τον παρέλαβα.

Οι ρυθμίσεις του ήταν σχετικά εύκολες, και έγιναν με τη βοήθεια το προγράμματος Airport Utility που περιλαμβάνεται στη συσκευασία. Ο χρόνος μου αυτές τις μέρες είναι δυστυχώς πολύ περιορισμένος και έτσι δεν κατάφερα ακόμα να πραγματοποιήσω αναλυτικές δοκιμές ταχύτητας του ασύρματου δικτύου.

Το μόνο που έκανα χθες που το πήρα ήταν να ενεργοποιήσω το Time Machine για να αρχίσει να παίρνει τα ωριαία backup του στο δίσκο του Time Capsule. Φυσικά, όπως άλλωστε προτείνεται, το 1ο backup (μεγέθους περίπου 60GB) το έκανα έχοντας συνδεδεμένο το MacBook με καλώδιο (gigabit ethernet) πάνω στο Time Capsule γιατί, όσο γρήγορο κι αν είναι το ασύρματο δίκτυο με τόσο μεγάλο όγκο δεδομένων το backup θα κρατούσε μέρες.

Για περισσότερες εντυπώσεις επιφυλάσσομαι για αργότερα, όταν ο χρόνος το επιτρέπει. Προς το παρόν, ανέβασα στο Flickr μερικές φωτογραφίες που τράβηξα ξεπακετάροντας («unboxing») το Time Capsule μου: Flickr Slideshow