Την Πέμπτη το βράδυ πάρθηκε η ιστορική απόφαση για αγορά νέας LCD TV.
Την Παρασκευή έψαχνα όλη μέρα στο internet και το απόγευμα έκανα και μια σύντομη έρευνα αγοράς. Αποφάσισα να πάρω την 37″ Samsung LE37R68BD.
Το Σάββατο πήγα για ψώνια. Την τελευταία στιγμή είπα το κλασσικό «δε γαμιέται», έδωσα 100 ευρώ παραπάνω και αγόρασα την 40″ Samsung LE40R68BD! Μαζί με τις δόσεις το κόστος έφτασε περίπου στα 1400 ευρώ.
Είναι σε εντυπωσιακό μαύρο γυαλιστερό χρώμα, HD Ready (720p δηλαδή 1366×768), έχει ενσωματωμένο δέκτη DVB-T, δυναμικό κοντράστ 8000:1. Οι είσοδοι σήματος της είναι 3x HDMI, 2x SCART, 1x Component, 1x SVideo, 1x Composite, 1x VGA.
Δεν προτίμησα κάποια Full HD (1080p δηλαδή 1920×1080), όχι μόνο λόγω της μεγαλύτερης τιμής αλλά και γιατί ξέρω πως δύσκολα θα εκμεταλλευόμουν την μεγαλύτερη ανάλυση της. Τι εννοώ; Ο κύριος προορισμός της στο σπίτι μας είναι (εκτός από τα κοινά τηλεοπτικά κανάλια) για χρήση σε συνδυασμό με το HTPC μου. Το 99,9% των video που θα παίζει λοιπόν είναι ταινίες και τηλεοπτικές σειρές κατεβασμένες από το internet. Λόγω του αυξημένου bandwidth αλλά και του χώρου στο δίσκο που θα απαιτούσε, δεν κατεβάζω υλικό Full HD (1080p). Ακόμα και σε 720p έχω ελάχιστα video. Συγκεκριμένα, τα τελευταία επεισόδια των season 2 & 3 του Lost που προβάλαμε και στο σινεμά. 
Έτσι λοιπόν, πέρασα όλο το Σαββατοκύριακο ρυθμίζοντας την και παίζοντας με τις πηγές και τις ρυθμίσεις τους:
- Το Video συνδέθηκε με το ένα SCART και δεν ασχολήθηκα ξανά μαζί του. Έτσι κι αλλιώς η χρήση του είναι μηδενική έως ελάχιστη πια.
- Το Nintendo Wii συνδέθηκε με το default καλώδιο του (Composite). Η θύρα Composite της TV βρίσκεται στο πλάι κι έτσι για να μην κρέμονται από εκεί τα καλώδια το συνέδεσα στην άλλη SCART μέσω του αντάπτορα που δίνει η Nintendo. Όπως περίμενα με βάση ότι είχα διαβάσει, η ποιότητα της εικόνας είναι ΧΑΛΙΑ. Σήμερα θα πεταχτώ να σκάσω άλλο ένα 30-ρι ευρώ στη Nintendo για να πάρω ένα καλώδιο Component που υποτίθεται πως βελτιώνει την κατάσταση.
- Το HTPC συνδέθηκε στη θύρα VGA. Έπαιξε στην native ανάλυση της οθόνης κατευθείαν χωρίς πρόβλημα και με καταπληκτική ποιότητα εικόνας. Για να πω την αλήθεια το φοβόμουν αυτό γιατί όταν ένας φίλος μου δοκίμασε να συνδέσει τη Philips 42″ TFT του με το PC του (με ίδια κάρτα γραφικών με τη δική μου), με το VGA καλώδιο του δούλευε μόνο σε ανάλυση 1024×768 και έπρεπε να αγοράσει καλώδιο DVI. Ευτυχώς η Samsung δεν είχε τέτοιο πρόβλημα.
Το HTPC είναι ένα Shuttle XPC SN25P. Είναι πια λίγο παλιό (Athlon64 3500+ σε socket 939, 1GB Ram, nVidia 6600GT) αλλά για αυτά που κάνει παίζει αρκετά καλά. Από τις δοκιμές που έχω κάνει, το μόνο στο οποίο υστερεί είναι η αναπαραγωγή Full HD video (1080p) όπου χάνει λίγα frame. Όπως είπα όμως απλά δεν χρησιμοποιώ τέτοια video.
Ο έλεγχος του γίνεται με ένα Remote Control (δεν βάζω link γιατί δεν το βλέπω πια στο site), ενώ ο ήχος περνάει με οπτικό καλώδιο στον αποκωδικοποιητή DolbyDigital του Creative Inspire 5.1 5500D που με υπηρετεί πιστά εδώ και χρόνια.
Το HTPC τρέχει απλά Windows XP Pro σε συνδιασμό με το MediaPortal (Free & Open Source πρόγραμμα Media Center). Σε αυτό έχω προσθέσει το xface skin που βελτιώνει τρομερά την εμφάνιση του και το MP-TVSeries Plugin που επιτρέπει να βλέπεις ξεχωριστά τα αρχεία με τα video των τηλεοπτικών σειρών και να μην τα δείχνει μαζί με αυτά των ταινιών. Επιπλέον, κατεβάζει από το internet τα λογότυπα των σειρών και περιλήψεις των επεισοδίων. Στις φωτογραφίες που ακολουθούν φαίνεται μέρος της λειτουργικότητας του.
